Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΥ


ΔΕΙΛΙ

Χρυσές  και  ρουμπινί  φωτιές  ανάβουν
το  δείλι,  με  απόκοσμη  λαμπράδα,
κι  ορέγονται  οι  ψυχές  απ΄ομορφάδα 
σαν  όλες  οι  ασχολίες  τους  παύουν.

Δείλι  θάναι  πλιά  σαν  καταλάβουν
πως  τέλεψε  η  ζωή,  κι  η  σοροκάδα  
θα  σβήσει  τις  φωτιές,  και  μια  θαμπάδα
θ΄απλώσει,  κι΄οι  ψυχές  θα  μεταλάβουν.

Νοσταλγίες  θα  ρθούν  γοργοπετώντας,
παλιές  αγάπες  θάχουν  πια  κινήσει,
κάποιες  φωνές  θ΄αρχίσουμε  βογκώντας

λίγο  πρίν  η  ψυχή  να  μετοικήσει.
Ω!  νάταν  μπορετό  πάνω  στη  κλίνη
ξάφνου  η  θανή  να΄ρχόταν  με  γαλήνη! 

Από την ποιητική συλλογή "Το τέλος της αθωότητας"


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Τρίπτυχο: Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 20x60cm/20x60cm/20x60cm)


Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΡΑΚΟΚΚΙΝΟΥ


ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ

Ζούμε στον αστερισμό 
της παρακμής 
τα φεγγάρια ψεύτικα 
αντιφεγγίζουν 
σε παγωμένα βλέμματα 
κι ανίερους κανόνες
ο ήλιος δεν ζεσταίνει 
την ανάσα των δέντρων 
μονάχα κρύβεται 
πίσω από μαύρους καπνούς 
συρματοπλέγματα
και λόγια υποκρισίας 
το σκοτάδι 
σβήνει το χαμόγελο 
αφήνει μια χαρακιά 
κι' εμείς ανήμποροι
μέσα σε αδιέξοδες διαδρομές 
αναζητούμε το φως της ανατολής

Από την ποιητική συλλογή "Λεμονανθοί στο πέλαγο"


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 50x70cm)


Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019

ΑΚΟΜΑ ΚΟΚΚΙΝΟ

Δέσμια της φαινομενικής ακινησίας του τοπίου
φτιάχνει έναν κύκλο καθαρό στο σκονισμένο τζάμι
και περιεργάζεται ανυπόμονα καμένα ερείπια,
γυαλιά κομμένα, κολλημένα και κομμένα ξανά
συσσωρευμένα σύνολα ετερόκλητα
κι ένας αέρας κόκκινος τυλίγει το βλέμμα.

Κι εκεί το βλέπει, να λαμποκοπά ανάμεσα στις στάχτες:
ένα χαμένο παιδικό παπούτσι,
παρατημένο στη σιωπή του χρόνου
να 'χει το σχήμα ενός υπαινιγμού
που άφησε πίσω του το αναπόδραστο.
Ακόμα κόκκινο. Κατασκονισμένο, αλλά ακόμα κόκκινο.


Βασιλική Δραγούνη


Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019

ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΤΟΠΙΟ

Το χρώμα δεν έχει στεγνώσει -ποτέ δεν θα στεγνώσει
κάτω από τα στρώματα επί στρωμάτων

των αναθεωρήσεων του καλλιτέχνη,
υπάρχει μόνο το μοναχικό τοπίο

με τον υπαινιγμό ενός σπιτιού
ανάμεσα στα δέντρα -μετά από μισό αιώνα

το σπίτι ακόμα εκεί, ξεθωριασμένο
απ' την πατίνα του χρόνου και γύρω του

τα ερημωμένα χωράφια
με τους χρυσούς παφλασμούς της ηλιοφάνειας,

ο ουρανός που αποσύρεται στο βάθος
και οι σκιές της μέρας που αγκαλιάζουν τα μεγάλα δέντρα.


Βασιλική Δραγούνη


Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΜΙΚΡΑΙΝΕΙ

Το άπειρο της δυστυχίας
έχει το δικό του τοπίο και είναι στερημένο
από ανθρώπους. Απόκοσμοι ήχοι.
Μέρος της νύχτας χάνεται
στο κενό. Μέρος της ημέρας
είναι σκοτεινό, κάποιο άλλο όχι.

Τυχαίες αντιφάσεις. Ένα σπίτι
με αναμμένα φώτα και
λίγο πιο μακριά, φωνές παιδιών
στον ηλιόλουστο κήπο. Έτσι μόνο κατοικείται
Αυτό το μέρος.

Η φαντασία καθορίζει τα πάντα.
Έλα εδώ. Κάθισε δίπλα μου.
Θα μιλήσουμε
για την μετατόπιση του φωτός.
Φαντάσου
ένα ολόφωτο σπίτι που μικραίνει.
Θα το ονομάσουμε
"Οι ζωές μας…"


Βασιλική Δραγούνη


*Αrtwork: Λίζα Γιαννούρη


Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

ΠΕΤΡΑ

Μια πέτρα απομακρύνθηκε απ' το μονοπάτι
σαν ηχώ φωνής που σβήνει
για να διεκδικήσει την υπόσχεση,
να αποκαταστήσει την απώλεια,
να επιστρέψει την αμφιβολία
-σύμβολα όλων όσων την συνθλίψαν.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #12
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2019

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑ

Όλες οι λέξεις μου πληγώθηκαν βαθιά
στο συρματόπλεγμα κάποιας σκοτεινιασμένης μοίρας
και πέταξαν σαν προσευχή χωρίς απόκριση.
Παρηγορώ τις λέξεις που έχασα
ελπίζοντας πως κάποτε θα επιστρέψουν
καινούργιες κι αχρησιμοποίητες.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #11
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Τρίτη, 9 Ιουλίου 2019

ΔΕΙΛΙΝΟ

Χορεύοντας σε σύγχυση
στους παλμούς του σπασμένου φωτός
οι σκιές του δειλινού προετοιμάζονται
να ξεκινήσουν το τραγούδι τους…
Μα η θλίψη ήρθε να τις συναντήσει
προτού αρχίσουν να το τραγουδούν.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #10
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2019

ΣΙΩΠΗΛΗ ΒΑΡΚΑ

Μοναχική σκιά
η μακρά διαμάχη με το χρόνο
περιστασιακή ομοιοκαταληξία
οι λύπες και οι θλίψεις
και η σιωπηλή βάρκα αναχωρεί
σε αναζήτηση ενός καλοκαιριού
που ήταν πάντα εκεί…

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #9
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Κυριακή, 7 Ιουλίου 2019

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

Όταν ο ουρανός οπισθοχώρησε
και τα μάτια επιβεβαίωσαν το διαλυμένο φως
Όταν το έσχατο καταφύγιο έγινε
δυσβάσταχτο φορτίο
Σκοτάδι ακολούθησε, και έπαψα να περιμένω
απ' τους τυφλούς αγγέλους να μεσολαβήσουν.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #8
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Σάββατο, 6 Ιουλίου 2019

ΑΓΚΑΘΙΑ

Μοναχικά αγκάθια
μου χάιδεψαν το δέρμα
και το τρύπησαν.
Με εκτεταμένα χέρια
στολισμένα προσδοκίες
γύρεψαν να μ’ αγκαλιάσουν
και αισθάνθηκα τον πόνο.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #7
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2019

ΣΚΙΕΣ

Οι φύλακες της μνήμης
περιπλανήθηκαν στον κήπο
των χαμένων χρόνων
σαν σκιές
αναζητώντας το οικείο φως
αυτών που είχαν σκοτώσει
χωρίς καμιά ντροπή
χωρίς καμία τύψη.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #6
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2019

ΣΦΑΛΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ

Δεν άφησες τίποτα πίσω.
Σκιές του παρελθόντος λεηλατούν τ’ άδεια δωμάτια.
Τι  βιάστηκες να ακολουθήσεις;
Είσαι καλύτερα τώρα;
Αν με χρειαστείς, θα είμαι εδώ.
Κοιτάζοντας τα σφαλισμένα σου παράθυρα.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #5
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2019

ΔΕΣ

Δες, υπάρχει μουσική στης σιωπής τα σχήματα
Χορός υπάρχει στην ακινησία του αέρα
Χρωματισμένος στην αχλή του πρωινού φωτός, κοίτα
Αυτός είναι ο κόσμος μου μαζί σου.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #4
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου



Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2019

ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΟΣ

Επιθυμία μου να διεκδικήσω
τον καλοκαιριάτικο άνεμο
σαν μεταξωτό μαντήλι
σε ένα φαντασιακό παιχνίδι
με το χέρι μου
-αφημένο χωρίς αντίσταση
έξω απ' το ξεσκέπαστο αμάξι.

Επιθυμία μου να αιχμαλωτίσω
την αδιόρατη στιγμή
-απτή σαν σκέψη,
πυκνή σαν σημασία,
αρκετά μυστηριώδης για να εγκλωβιστεί
στη φυγόκεντρο ψευδαίσθηση
επάνω στη στροφή.


Βασιλική Δραγούνη