Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

ΠΟΙΗΣΗ ΧΡΗΣΤΟΥ Θ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΠΡΩΤΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Άνοιξα επιτέλους το κλουβί
που είχα κρυμμένο
στο κεφάλι μου
και άφησα τη σκέψη
να πετάξει ελεύθερη.

Ήταν η πρώτη επέτειος
της αφύπνισης των σκλάβων.

Τη χάιδεψα τρυφερά στην πλάτη
και ύστερα
την έπιασα από το χέρι
και την οδήγησα
με βήματα σταθερά
στο μοναδικό παράθυρο
που είχε μείνει ανοιχτό
από την επέλαση
της προηγούμενης νύχτας.

Ήταν η πρώτη επέτειος
της αποκαθήλωσης της μνήμης.

Το σκοτάδι
πάλευε επίμονα
να αποκλείσει τη θέα
προς τον κόσμο.

Ο τοίχος
έμεινε ημιτελής.

Ένα παράθυρο
η μόνη διέξοδος
στο αδιέξοδο του νου
άφηνε ανοιχτό
τον δρόμο της γνώσης
σαν μια σταγόνα ελπίδας
που έβλεπε τις μέρες
να διαδέχονται η μία την άλλη
στο ημερολόγιο της προσμονής.

Ήταν η πρώτη επέτειος
της υποστολής της πλάνης.

Μου έριξε μια τελευταία ματιά
ζύγιασε αδέξια τα φτερά της –
ήταν βλέπετε η πρώτη φορά
που δοκίμαζε το πέταγμά της –
και έφυγε πέρα
κοιτάζοντας κατάματα το αγνώριστο
αυτό που ο φόβος ονομάζει
χίμαιρα.

Μέτραγα την ανάσα της
στους παλμούς
των μαχητών της φωτιάς
όπου οι αποστάσεις
μετριούνται
σε οργιές αμφισβήτησης.

Ήταν η πρώτη επέτειος
του ενταφιασμού της σιωπής.

Απόμεινα μονάχος
ημιτελής ναυαγός
στο παράθυρο της γνώσης
με ένα ανήμπορο μαντήλι στο χέρι
να περιμένω
την μεγάλη επιστροφή.

Οι σημαίες
δεν ξέρουν να χειροκροτούν
απλά περιμένουν
την έξαρση της στιγμής
πριν οι κόλακες υποκλιθούν
στους δυνάστες τους.

Ήταν η πρώτη επέτειος
της επώασης της επόμενης ημέρας.

Όταν επιτέλους θα γυρίσει
ο ήλιος θα συνεχίζει
την πορεία του
η μέρα θα διαδέχεται τη νύχτα
το αντίστροφο θα συμβαίνει
με τη συνέπεια
που η διαδοχή επιβάλλει
γιατί οι κανόνες της φύσης
είναι αδιατάραχτοι
το φως θα διαδέχεται το σκοτάδι
η αλήθεια θα διαδέχεται το ψέμα
η δράση θα διαδέχεται την αδράνεια
γιατί οι κανόνες της διαδοχής
είναι αδιατάραχτοι.

Μπορεί να γυρίσει άπραχτη
μπορεί ακόμα
να γυρίσει λαβωμένη
από τα βέλη των νοσταλγών
της υποταγής
θα είναι όμως αλώβητη
από τη νοθεία των καιρών
και έτοιμη
να ξεκινήσει ξανά
για καινούριο ταξίδι
μεθυσμένη
με το νέκταρ των Θεών
της υπέρτατης αρμονίας
που οι σύγχρονοι Προμηθείς
αποκαλούν
αγάπη για τον άνθρωπο
καθώς παλεύει
ενάντια στον εαυτό του
να δαμάσει
το πεπρωμένο του.

Θα είναι η πρώτη επέτειος
των μεγάλων επετείων.


Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου, "Κάποτε τα ρολόγια πεθαίνουν"


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου