Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

ΠΟΙΗΣΗ ΧΡΗΣΤΟΥ Θ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΛΑΒΕΙΝ ΚΑΙ ΔΟΥΝΑΙ

Στης ζωής μας το βιβλίο
και στου νου το ακροθαλάσσι
ήρθε κι έπιασε ένα πλοίο
και μας έγνεψε με βιάση.

Πριν χαράξουμε πορεία
και φυσήξει πρίμο αγέρι
η παλιά μας ιστορία
με το φως έγινε ταίρι.

Είναι η πρώτη Νέου Έτους
κι η ελπίδα ξεφαντώνει
με φωτιές και Ριγολέττους
τ’ όνειρό μας ξανανιώνει.

Κι όταν πάρει να νυχτώσει
και οι τύψεις κοιμηθούνε
τότε η νύχτα θα μας δώσει
μια φωνή: "λαβείν και δούναι".


Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου
Από την ποιητική συλλογή "Πύρινες σταγόνες σε θολό τοπίο" (Αθήνα: Εκδόσεις Πνοές Λόγου και Τέχνης, 2018)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου