Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΡΑΤΗ ΠΑΡΕΛΗ


ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΩΝ ΑΙΓΑΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ

Ανατολικά των Αιγαίων υδάτων,
υπάρχει ακόμα μια μούσα που ονομάζει
«σελάνα» το λαμπρό φεγγάρι,
αυξάνοντας την σημασία του.

Και στων ποιητών τον έρωτα μαγεμένο είναι αυτό
που στέκεται ακόμα εκεί, με σύμβολα
των δυνατών επιρροών που αγγίζουν
την γη,
όπως την τύχη των ανθρώπων.

Στ’ ανοιχτά μπαλκόνια με τις όμορφες
αναρριχητικές τριανταφυλλιές που σκαρφαλώνουν
έως της κόρης της ερωτευμένης την αγρύπνια
ακόμη το ασήμι του τσιρίζει,
ιερό και πράο.

Και έχει μέσα του την θλίψη
εκείνη της αρχαίας ποιήτριας
που πλέκει τον ερωτικό υμέναιο,
πριν από την κατάνυξη φωτιάς

που καίει, καίει, καίει
σαν το πάθος

αφήνοντας να φαίνεται που λαχταρά η θεά
ν’ αγγίξει πέφτοντας τα γαλανά, λυτρωτικά νερά!

Στρατής Παρέλης


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 64x52cm)


Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΣΧΑΛΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΕΝΑΣ ΓΑΡΜΠΗΣ…

Ένας γαρμπής ασίγαστος φυσά
Ο ήλιος πια βασίλεψε
Με τύλιξαν σκοτάδια
Μπρος στην πρυμάτσα ξάπλωσα στον ύπνο του δικαίου...

Κι ήρθες κι εσύ μες στη νυχτιά
Πλήθια η λάμψη σου περίσσια ξεχωρίζει
Λαμποκοπάς
Εμένανε τυφλώνεις
Και καταυγάζεις με χαρά τη θάλασσα το σέλας
Όποιος κοιτάξει προς τα εκεί εκεί προς τη ματιά σου
Θα τυφλωθεί όπως κι εγώ απ’ την ανάκλασή σου

Συνεχίζει ο γαρμπής τη μάτσα να φουσκώνει
Να με πορέψει σε γιαλό απανεμιάς λιμάνι
Τ’ αγκυροβόλι μου να βρω
Εκεί για να φουντάρω
Τη μοναξιά την παγερή τη μοναξιά

Από την ποιητική συλλογή ''Αποσπερίτης" (2006)

Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 40x60cm)


Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΣΧΑΛΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ

Κάποιες φορές
στις σιωπές 
η ψυχή ταξιδεύει από τη χαρά  στη μελαγχολία 
από τη νοσταλγία στο όνειρο 
στο απέραντο γαλάζιο πέλαγος 
με φουσκωμένα πανιά από τις θύμησες 

Η καρδιά τιμόνι στο άγνωστο 
Οι χαρές στην πλώρη 
Οι πίκρες σκορπισμένες στο κατάστρωμα 

Την ώρα που τα σύννεφα πλαγιάζουν 
στην κλίνη του ασημένιου φεγγαριού 
λάμπουν τα αστέρια σαν έντονες λαχτάρες 
πιο βουβές και από τους πόθους μου για σένα 

Πασχάλης Παπαβασιλείου


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 30x40cm)


Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΣΧΑΛΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Ο ουρανός γαλάζιος
Μια νότα μουσικής γλιστρά στα ματόκλαδα
Τα λουλούδια σωπαίνουν στις γλάστρες
Ένα δάκρυ κυλά στα ρόδινα μήλα του προσώπου
Λυπημένο βλέμμα
Η μοναξιά αβάσταχτη πέρα ως πέρα
ντύνει το κορμί μου

Πασχάλης Παπαβασιλείου


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 40x40cm)


Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΣΧΑΛΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΖΕΣΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΑΧΟΡΤΑΓΟ

Ζεστό το βράδυ αχόρταγο
σαν τη φωτιά μέσα στη φλόγα
Αναπνέω τα αρώματα της φύσης
σε λουτρό ικανοποίησης                                     
Μια πληρότητα
Μια γλυκιά ανακούφιση 
Μελωδία που με κρατεί ακίνητο
στη φευγαλέα αίσθηση του άχρονου

Αυτές οι αρίφνητες δυνάμεις
Ορατές
Αόρατες
Με ανακουφίζουν
Με γαληνεύουν
Τις νογώ 
αυτές τις ανέσπερες στιγμές                                                
που τις λέω Ευτυχία 

Πασχάλης Παπαβασιλείου


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 30x40cm)


Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΣΧΑΛΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Μία μέρα
Μια ώρα
Ένα λεπτό
Κάθε δευτερόλεπτο
μου λείπουν τα μάτια σου
ταχυδρόμοι ερώτων
Νογώ τις στιγμές των μακρινών εποχών
της αγάπης γιομάτης έρωτα
Αναλογίζομαι τόλμες που δεν τόλμησα
Νιάτα αλόγιστα
Απερίσκεπτα
Εφήμερα
Όλα μια νοσταλγία δίχως απαντοχή
Τώρα
Θρήνος
Θλίψη
Πλήξη
Θρύψαλα
Σκόνη
Ερημιά

Πασχάλης Παπαβασιλείου


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 40x60cm)


Κυριακή, 11 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


VIGIL

Είναι νύχτα έξω,
μα πιο πολύ μέσα.
Έχω πάψει να κυκλοφορώ τη μέρα,
το τρομακτικό είναι πως κυκλοφορώ περισσότερο από πριν,
insomnia,
αλήθεια και ψέμα ένα.
Νιώθω σαν τον Truman, σε ένα πιο περίπλοκο προσωπικό τηλεοπτικό show,
εγκλωβισμένος στον λαβύρινθο της εικόνας, που αρέσκονται να αντικατοπτρίζουν οι κόρες των άλλων.

Μάτια πρησμένα αν και ακόμα μικρά.
Δάκρυα δεν πέφτουν πια,
ούτε και αστέρια,
έτσι δεν περνά από το κεφάλι μου αν έχω κάτι να ευχηθώ.

Πεθαίνω και ανασταίνομαι ατέρμονα μέσα σε ολιγόλεπτες σκέψεις.
Πέφτω από τον πέμπτο κάποιου πλούσιου σπιτιού με όμορφη βεράντα.
Τι να το κάνεις και αυτό μια ακόμη φυλακή,
ίδια με την επιθυμία, ίδια με το κορμί,
4 τοίχοι, 5 αισθήσεις,
με κυρίαρχο τον φόβο.

Τρέχει ο χρόνος, αυτή η άχρηστη εφεύρεση,
μαζί με όλα τα άχρηστα αντικείμενα που φορτώσαμε τις ζωές μας,
σε ένα παιχνίδι που δεν είχε εξ αρχής νόημα για τους παίκτες του, ο Θεός αποφάσισε να το βγάλει στην αγορά
και όντως αγοράστηκε, από κάποια αδίστακτα καθίκια που πιστεύουν μονάχα στην ύλη,
σε εκείνη που ανήκουμε όλοι μας πια.

Αντικείμενα των αντικειμένων μας,
κουρασμένοι από την ώρα που ξυπνάμε.
Μα είναι ο ύπνος που φταίει σε αυτό, ο απών πλέον κάθε νύχτα.

Δεν αναπληρώνεται ο νυχτερινός ύπνος, έτσι λένε οι γιατροί
οι επιπτώσεις, κόπωση σωματική κ πνευματική, απόκτηση περίσσιου βάρους και άλλες.
Δεν μας είπαν όμως τις επιπτώσεις όταν δεν αναπληρώνονται οι χαμένες στιγμές, τα χαμόγελα, οι κουβέντες,
που εξατμίζονται μαζί με τον καπνό του πρώτου τσιγάρου και τον πρωινό καφέ πριν την δουλειά στο γραφείο.

Πόση αγάπη κρύβεται στα αμέτρητα,
''Άντε ***** θέλω να κοιμηθώ λίγο ακόμα!''
''Στο διάλο πια για δουλειά!''
''***** την ζωή μου πότε πήγε 9 παρά 10;''

Δουλειά, κάθε μέρα.
Δουλειά, δουλεία,
εργασία, έργο,
μεγάλες διαφορές, μικρές λέξεις,
σαν αυτές που περνούν χαμηλά στην οθόνη σου,
στο δελτίο ειδήσεων, είτε σε κάποιο διαφημιστικό σποτ.

Αποκρύφτηκε η αλήθεια,
τα κατάφεραν.
Ποιο το νόημα δεν κατάλαβα ποτέ,
όλοι κρύβονται,
αφού τα ξέρουμε όλοι.
Ε, πρέπει να είσαι ή πλούσιος ή ηλίθιος,
αφού όλοι παρασιτούμε,
είμαστε παράσιτα ο ένας στην ζωή του άλλου,
πάμε για λίγο, τρώμε όσο περισσότερο μπορούμε από το πιάτο του και φεύγουμε.

Ξέρω ότι οι πολιτικοί τρώνε λεφτά.
Μόνο ένας ηλίθιος πιστεύει πως ένας άνθρωπος που δεν τον ελέγχει ο νόμος, γιατί αυτός ο ίδιος είναι ο νόμος, δεν θα κλέψει,
πρέπει να έχεις τεράστιες εμμονές για να μην κλέψεις, αν γνωρίζεις πως δεν θα τιμωρηθείς.
Όλοι παρασιτούμε,
*****
Μιλώντας πρώτα για τους νεκρούς αδηφάγους χοίρους και μετά για τα καρ***** τα ανίψια.
*****
Αυτή την στιγμή τρώω γιατί κάποιο παιδί πεθαίνει,
τρώω το φαί ενός παιδιού που πεθαίνει από έναν ανεξήγητο λιμό,
αυτή την στιγμή τρώω το πτώμα ενός παιδιού.
Και ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο;
Ότι δεν έχω χορτάσει.

Το σκέφτηκες αυτό ποτέ βρε παλιο*****?
Ξεράδια ξέρεις.

Αν έχω μάθει κάτι είναι πως τίποτα δεν έχω μάθει,
''Αν έχω μάθει κάτι είναι πως σε ταλαιπώρησα πάρα πολύ εαυτέ μου''.

Κάθε φορά τα ίδια,
έρωτες, επιτυχίες, αποτυχίες,
σε κάθε κηδεία τα ίδια,
δεν το περίμενα,
κακώς.

Το παράθυρο μου είναι ανοιχτό, από τα λίγα στους χαμηλούς ορόφους, σε μία πόλη σαν την δική μας,
έχω ανοιχτό και το φως, ακόμα και οι γονείς μου με έβριζαν για αυτό.
Αγαπώ τους κλέφτες, τους παράνομους, όπως τους λέει ο κόσμος.
Ο μόνος παράνομος είναι ο νόμος, διότι δεν μπορεί να θεωρηθεί παράνομος
και όταν αυτό συμβεί θα είναι για μία καινούργια ανομία κάποιου ανθρώπου του νόμου.
Γίνε παράνομος και έλα να με βρεις,
πήδα, στον πρώτο είμαι θα φτάσεις.
Μένω στην πιο κεντρική οδό της πόλης, εκεί που οδηγεί ο δρόμος που περνά μπροστά από το σπίτι σου.
Μη χτυπήσεις κουδούνι,
οι περισσότεροι κοιμισμένοι θυμώνουν πολύ αν κάτι τους ταράξει τον ύπνο.
Πήδα στο μπαλκόνι, δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς
και αν όλοι έχουν αποκοιμηθεί εγώ θα σε περιμένω.

Έλα
αργά την νύχτα.


Poetry: Panagiotis Vasileiou
Artistic
Ιnspiration by Video called " Vigil " 
https://www.youtube.com/watch?v=zxYcx7MDqk
https://www.youtube.com/channel/UC6IEjP5U_ecFlRc66MvrOjw
Written and Directed by: Panagiotis Vasiliou
D.O.P: Constantinos Kilaris
Editing: Constantinos Kilaris
Sound Design: Giannis Andritsopoulos

Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Τρίπτυχο: Acrylic on Canvas - Digital Decoupage - 30x40cm/30x40cm/30x40cm)


Σάββατο, 10 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΑΝΘΡΩΠΕ…

Η καθημερινή ζωή με καληνύχτισε,
η προσωπική μου νύχτα ξύπνησε,
ένα φύλλο χαρτιού χαμογελά
πονηρά στην καρδιά.

Πλησιάζω δειλά το γραφείο,
στέκομαι από πάνω του,
εκείνο με καθρεφτίζει,
ολόγυμνος Αδάμ, μόλις έχω δαγκώσει, οικειοθελώς, το μήλο.

Πιάνω την πένα,
θυμάμαι τη μέρα-πέρασε έτσι,
δεν θα γυρίσει σαν τρομαγμένο από σκάγια, πουλί πέταξε μακριά,
μονάχα δυο φτερά, που έπεσαν στην πλάτη μου, έμειναν να την θυμίζουν.

Τα φτερά νεκρά, βαριά.
Πετώ την πένα μακριά,
αρπάζω τον χαρτοκόπτη, από την γωνία του γραφείου.
Κόβω το χέρι μου, με λύσσα, από τη ρίζα.

Ουρλιάζω μέσα στα αίματα,
νιώθω πιο ελαφρύς-χτυπιέμαι στους τοίχους
και γράφω με το αίμα μου:
"Καληνύχτα δεν θα ξαναγράψω".

Και τι έγινε, σε προλαβαίνω και λέω
και χαμογελώ, όπως εσύ.
Εσύ αποχαυνωμένος,
ξαπλώνεις ήρεμος, σε απαλό στρώμα, με καθαρά λευκά σεντόνια.

Εγώ βαμμένος από κόκκινο,
μέσα στις φλόγες,
κόβω κάθε στιγμή κι ένα μου κομμάτι και το μοιράζομαι μαζί σου.
Αυτό είναι ακόμη ένα.

Από την ποιητική συλλογή ''Η Γένεσις, η Ζωή και το Έργο, ο Θάνατος του Αμνού. 2008-14"


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 40x40cm)


Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΈΛΟΣ (ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ 2)

Οι μέρες πέρασαν,
ίδιες απαράλλαχτες, έπεσαν η μία πάνω στην άλλη,
έπεσα και εγώ, χάθηκα μέσα τους.
Εξαφανίστηκε η μορφή μου από όλους,
εξαφανίστηκε και η σκέψη μου και εμφανίστηκε ξανά, καιρό μετά.
Ήρθε και ήρθες και εσύ μαζί της,
πιο ζωντανή σκέψη και εσύ σαν ζωντανή.
Ζωντανός εφιάλτης,
τόσο που είπα θα μπουν στην θέση τους τα πράματα,
τότε που είπα πως τα είχα βάλει όλα σε μία τάξη,
όταν ήμουν έτοιμος, να αφήσω πίσω όλες αυτές τις μέρες,
να τις αφήσω να χαθούν πίσω και να εμφανιστώ εγώ μπροστά.
Μα όχι,
είσαι εσύ μπροστά
και πέφτω πάλι
και χάνομαι ξανά, μέσα στις μέρες
και στο ατέρμονο μέτρημά τους.

Από την ποιητική συλλογή ''Η Γένεσις, η Ζωή και το Έργο, ο Θάνατος του Αμνού. 2008-14"


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 30x40cm)


Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Βρέχει, ασταμάτητα εδώ και καιρό.
Ατελείωτες μικρές, λεπτές ψιχάλες πέφτουν από ψηλά,
σαν καρφίτσες μου τρυπάνε το κορμί,
μα και σαν δάκρυα, με ξαλαφρώνουν,
κρέμονται από τα ρούχα μου, σαν ανεκπλήρωτοι πόθοι.
Ο άνεμος φυσά με μανία, μα δεν ακούγεται τίποτα,
μόνο ένας υπόκωφος θρήνος από τα φύλλα των δέντρων,
για όσα αποχωρίζονται απόψε το σπίτι τους.
Αιωρούνται για λίγο στον αέρα και μετά χάνονται μακριά,
όπως τα χρόνια,
φεύγουν, σαν πουλιά αποδημητικά,
μα δεν γυρίζουν ποτέ πίσω.
Πέφτουν νεκρά, από τον ουρανό, ψηλά
και μου θυμίζουν το κουράγιο μου,
που χάθηκε λίγο λίγο τώρα πια.

Από την ποιητική συλλογή ''Η Γένεσις, η Ζωή και το Έργο, ο Θάνατος του Αμνού. 2008-14"


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 40x40cm)


Τρίτη, 6 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΤΙΚΟ

Αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλο, 
γνωριζόμαστε,
κοιτιόμαστε για λίγο και ερωτευόμαστε, 
τόσο απλά,
ξανά και ξανά,
κρεμόμαστε ο ένας από τον άλλο,
σαν τελευταία πέτρα από τον γκρεμό,
όπως οι δυο μας, έτσι και με άλλους,
εύκολα, τόσο απλά, χαριζόμαστε,
γδυνόμαστε για λίγο και πουλιόμαστε,
κάθε μέρα, με άλλους,
κλαίμε για άλλους,
πονάμε για άλλους,
σκεφτόμαστε τους άλλους,
κοιτάμε τους άλλους,
μα ποτέ δεν τους ακούμε.
Για αυτό και κανείς δεν θα ακούσει τον καημό κάποιου για εμάς,
να μας τον πει, ποτέ,
που αυτό το ρημάδι ίσως μπορούσε λίγο να μας ανακουφίσει.

Παναγιώτης Ι.Ε. Βασιλείου


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 30x40cm)


Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΓΡΑΝΑΖΙ

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που το γρανάζι έχει σχήμα κυκλικό.
Ένας κύκλος μέσα στον κύκλο τους,
στον κύκλο της οικονομικής θεωρίας,
στον κύκλο της ιστορίας, που γράφουν οι νικητές,
εμείς πάντα ηττημένοι.
Ο φονικός μηχανισμός λειτουργεί μόνο
όσο το γρανάζι έχει στο κέντρο του τρύπα,
ώστε τα σιδερένια του χέρια να πιάνονται από εκεί
και να κατευθύνουν την δική του λειτουργία.
Λειτουργεί μόνο όσο υπάρχει μέσα μας αυτή η τρύπα,
κάποιο ανεκπλήρωτο κενό.

Παναγιώτης Ι.Ε. Βασιλείου


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 40x40cm)


Κυριακή, 4 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΚΑΡΟΛΟΥ ΤΣΙΛΕΔΑΚΗ


ΠΡΟΤΟΜΗ ΑΠΟ ΧΑΡΤΙ

Απ’ το χώμα ξεριζώθηκε 
για μακρινό ταξίδι
μια προτομή από χαρτί 
στην ωρυγή του ανέμου

Από της πόρτας την σχισμή 
στην κάμαρα μου μπαίνει
πνοή αγέρα σύμμαχου 
την φέρνει έμπροσθεν μου

Βλέφαρα θρηνητικές 
στα μάτια μου ασπίδες
στα όνειρα είστε τρωτά 
με θύμισες σας μεθάει

Μα σαν ανοίξετε δειλά 
θα έχει μαρμαρώσει
οι χωματένιες ρίζες της 
την έχουν φυλακίσει

Ώσπου το βράδυ ο άνεμος 
να σπάσει τα δεσμά της
κι η πέτρα που ‘γινε χαρτί 
μαζί μου ξανασμίξει

Από την ποιητική συλλογή "Όρνια-Λάµιες"


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 50x70cm)


Σάββατο, 3 Αυγούστου 2019

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

ΠΟΙΗΣΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΚΑΡΟΛΟΥ ΤΣΙΛΕΔΑΚΗ


ΜΕΔΟΥΣΑ

Λάμψη κεραυνού
φωτίζει τον καθρέφτη
αντανακλά το πρόσωπο
που μάγεψε τον Ήλιο

Η μέδουσα μαρμάρωσε
λίγο προτού μ’ αγγίξει
άγαλμα πέτρας έγινε
την νίκη μου κηρύσσει

Στα χείλη με μειδίαμα
περήφανο χλευάζω
φτύνοντας τα φίδια
που λάμπρυναν τα μαλλιά της

Της ίδιας αστραπής 
κουτσό ζευγάρι η βροντή
κομμάτια κάνει το γυαλί
μένει ορφανή η κορνίζα

Τα θρύψαλα από κάτω
ταιριάζω ένα-ένα
μα η Μέδουσα δεν είναι εδώ
το πρόσωπο μου βλέπω

Τα ίδια φίδια που ‘φτυσα
μου ζώνουν το κεφάλι
κι ο κεραυνός που έρχεται
σκιάζει το ουρλιαχτό μου

Από την ποιητική συλλογή "Όρνια-Λάµιες"


Εικαστική Απόδοση: Λίζα Γιαννούρη
(Λάδι σε καμβά - Μικτή τεχνική - 40x50cm)