Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2018

ΚΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ

Καθόμαστε αντικριστά σε κουνιστές καρέκλες
όλες τυλιγμένες με ιστούς σιωπής.

Τα πάντα συντρίβονται γύρω μας
αν και το δωμάτιο δεν αλλάζει.

Αντιστεκόμαστε αδέξια στους κραδασμούς του κενού
που ανοιγοκλείνει πίσω μας.

Οι καρέκλες χωρίζουν
από τη δύναμη των διαφορών μας.

Η ασυνέπεια αιωρείται σαν παραφροσύνη.
Το χάος μας ευχαριστεί για τη συνεργασία.


Βασιλική Δραγούνη


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου