ΑΘΩΟΙ ΕΝΟΧΟΙ

 

Σκοτώνουμε ό,τι

δεν μπορούμε να ελέγξουμε.

Εξαπολύουμε την οργή μας εναντίον

εκείνων που δεν μπορούν

να αντισταθούν.

Στη σφαγή

των αθώων,

δολοφονούμε

και τη δική μας αθωότητα.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

 

Εσύ, βυθισμένη στις σπηλιές σου από φως

κι από σκοτάδι, 

κολυμπώντας κάτω απ' το νερό, 

κρατώντας την αναπνοή σου…

 

Πόσο βαθιά μπήκες

στις σχισμές της θαλάσσιας ανάσας

και, στερημένη από χρόνο κι από αέρα,

κολύμπησες πίσω...

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: Healing Art Underwater Photography by Del Sol Photography

 

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ

 

Το πηγάδι απ’ όπου ήπιε -

oύτε δηλητηριασμένο

ούτε καθαρό,

δεν την σκότωσε

ούτε θεράπευσε

ό,τι ήταν λάθος

εξαρχής.

 

Της έδωσε χρόνο

να κοιτάξει στον καθρέφτη,

να αποκτήσει μια άλλη οπτική

για όσα είχε αφήσει πίσω της.

 

Βασιλική Δραγούνη

Η ΚΑΜΙΑ ΑΓΑΠΗ

 

Αυτή η «Νέα Αγάπη» που βιώνει

είναι απλώς αντιγραμμένη κι επικολλημένη

από παλιές, προ πολλού νεκρές αγάπες

και πρόχειρα καρφιτσωμένη

πάνω στις σελίδες του ημερολογίου της.

Αυτή η νέα αγάπη της ταιριάζει λιγότερο

κι από μεταχειρισμένα ρούχα -

ασφυκτιά μαζί της, σαν γιακάς που της στενεύει τον λαιμό,

πνίγεται μέσα της, σαν παλτό που την τυλίγει 

πιο σφιχτά απ’ όσο αντέχει,

την φοράει σαν παπούτσια κλόουν,

γλιστρά στους αστραγάλους της σαν κάλτσες

που έχουν χάσει την ελαστικότητά τους.

 

Αυτή η «Νέα Αγάπη» δεν της φαίνεται καθόλου σαν αγάπη.

Της φαίνεται τόσο βεβιασμένη όσο το χαμόγελό της.

Προσπαθεί να ταιριάξει το τετράγωνό της σχήμα

στη στρογγυλή τρύπα της καρδιάς της.

Μα δεν ταιριάζει, φυσικά.

Σέρνεται πίσω στη σκιά της

και χάνεται στις ερημιές της νύχτας.

Βάζει ένα δαχτυλίδι στον παράμεσο

να αποθαρρύνει όλους τους επίδοξους μνηστήρες,

γιατί δεν έχει το θάρρος να παραδεχτεί

αυτό που βαθιά μέσα της γνωρίζει 

πέρα από κάθε αμφιβολία -

είναι η «Καμία Αγάπη» που της πάει καλύτερα.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Night Alley”, Arte digital por Alex Mir, 2019

¡BASTA!

Ninety-Two Women Against Gender-Based Violence

Anthology edited and curated by Marisol Fuentes

 

The anthology is part of the International Flash Fiction Project Against Gender-Based Violence, which evolved from the international initiative ¡BASTA! Mujeres Contra la Violencia de Género, founded in Chile in 2007. The initiative was established with the aim of positioning literature as a tool for social intervention and fostering greater awareness of gender-based violence.

This collection marks the first Greek contribution to the international project, bringing together 92 original micro-stories that explore the many forms of gender-based violence through women's experiences and perspectives.

I feel deeply honored to be part of a collective literary effort that gives voice to women's experiences and affirms the power of words to challenge silence, raise awareness and inspire social change.

 

Vasiliki Dragouni

BASTA!

Eνενήντα δύο γυναίκες κατά της έμφυλης βίας
[ανθολόγηση-επιμέλεια: Μαρισόλ Φουέντες]

Το Διεθνές Πρότζεκτ Μικροδιηγήματος κατά της Έμφυλης Βίας συνιστά εξέλιξη της διεθνούς πρωτοβουλίας ¡BASTA! Mujeres Contra la Violencia de Género, η οποία ιδρύθηκε στη Χιλή το 2007 με σκοπό την ανάδειξη της λογοτεχνίας ως μέσου κοινωνικής παρέμβασης και την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης σχετικά με το φαινόμενο της έμφυλης βίας.

Η παρούσα ανθολογία αποτελεί την πρώτη ελληνική συμμετοχή στο διεθνές πρόγραμμα και συγκεντρώνει ενενήντα δύο πρωτότυπα μικροδιηγήματα. Η επιλογή του μικροδιηγήματος ως μέσου έκφρασης δεν είναι τυχαία: η ακραία συμπύκνωση του λόγου, η αφηγηματική οικο­νομία και η ένταση που χαρακτηρίζουν το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος επιτρέπουν την αποτύπωση σύνθετων κοινωνικών εμπειριών με ιδιαίτερη εκφραστική δύναμη.

Οι μικρομυθοπλασίες που περιλαμβάνονται σε αυτόν τον τόμο αναπαριστούν τις πολλαπλές μορφές έμφυλης βίας μέσα από τη γυναικεία εμπειρία και οπτική. Οι αφηγήσεις προσεγγίζουν ζητήματα όπως η σωματική, ψυχολογική, λεκτική, σεξουαλική, οικονομική και συμβολική βία, αποτυπώνοντας όχι μόνο τις άμεσες εκδηλώσεις της αλλά και τους λεπτούς μηχανισμούς κοινωνικής αναπαραγωγής της. Η λογοτεχνική τους λειτουργία δεν περιορίζεται στην αισθητική αναπαράσταση· επιδιώκουν να ενεργοποιήσουν το αναγνωστικό κοινό, να ενισχύσουν τον κριτικό αναστοχασμό και να συμβάλουν στη διαμόρφωση μιας κοινωνικής συνείδησης απαλλαγμένης από έμφυλα στερεότυπα και διακρίσεις.

 

Δελτίο Τύπου των εκδόσεων Άνω Τελεία:

https://anoteleia.gr/basta_enenhnta_dyo_gynaikes

Συλλογικό

BASTA!

μικροδιηγήματα

κυκλοφ: Οκτώβριος 2026

isbn: 978-618-6016-19-6

σελίδες: 128

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

 

Ο ιστότοπος είναι σκοτεινός
και ο τρόπος του άγνωστος -
καλοστημένες σκιές σε εκτυφλωτικό φως
και η αλήθεια κάπου στη μέση.

Η παραπληροφόρηση σερβίρεται ως είδηση,
τα fake news ως αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα,
η προπαγάνδα ως κοινή λογική.
Όλα έχουν την τιμή τους
αρκεί να ξέρεις ποιον θέλεις να εξαπατήσεις
και ποιον να πείσεις πως δεν εξαπατήθηκε.

Σκιές ντυμένες με φως,

μαύρες, λευκές ή θολές αποχρώσεις της αλήθειας.

Το καλοκαίρι ήταν απλώς

ένα διαφημιστικό διάλειμμα
ανάμεσα στα προγράμματα του σκότους.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ

 

Επικολλημένη αλήθεια,

επαναπροσδιορισμένες

εφαρμογές της νέας εποχής

για αλλαγή ρυθμού,

σερφάρισμα των καναλιών,

βόλτες με λεκτικά κύματα,

σφυρηλατημένους εφιάλτες

και όνειρα στο Διαδίκτυο.

Το παρελθόν που ανακτήθηκε

απορρίπτεται.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΝΥΣΤΑΓΜΕΝΗ ΜΟΥΣΑ

 

Κάθισε στον φορητό της υπολογιστή

για σύνθεση εναλλακτικών στίχων,

οι λέξεις ταλαντεύονταν και παρασύρονταν

σαν ημιδιαφανές ύφασμα -

ίσως η μούσα να κρυβόταν στην ομίχλη

ή στα στροβοσκοπικά φώτα της πόλης.

Τα πλήκτρα επιμένουν

μα οι λέξεις γλιστρούν πάλι στη σιωπή -

η νυσταγμένη μούσα της κοιμάται.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Conscience” by Mario Sanchez Nevado

ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ

 

Πληκτρολογώντας σε νηφάλια ώρα,

το μυαλό παραπλανά το προφανές.

Προτιμά μία ευρύτερη ροή

της έκφρασης, του ήχου και της όρασης,

τη λεπτότητα της άρνησης,

τις ξεχασμένες, στιλβωμένες λέξεις - 

τεχνητές κατασκευές

κάποιας παράδοξης θεότητας.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ

 

Στον απόηχο του χρόνου

ένα απαλό όνειρο ξεδιπλώθηκε.

Κουλουριάστηκε

στις άκρες του ύπνου της

και ζέσταινε τα όρια

της συνείδησής της.

Το σάλιο αλμυρό

κάτω απ’ τη γλώσσα της.

Το όνειρο έκανε φτερά

και ανασηκώθηκε

απ’ το μυαλό της,

αναζητώντας

ένα φιλόξενο κλαδί

με ένα τελευταίο, ξεχασμένο φύλλο.

Ο άνεμος ήταν θλίψη και σκοτάδι

και έφερνε μαζί του

τη μουσική των χαμένων ημερών.

Τον άκουσε να αναστενάζει.

Η αλμυρή γεύση

ήταν δάκρυα.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “A Sleeping Woman” by Japanese artist Shigeo Kitazawa, 2003

INCOMPLETE MIRACLES

A new poetry collection by Vasiliki Dragouni, published by Iliaxtida Publications

 

My new poetry collection “Incomplete Miracles”, explores the miraculous in its many forms - hidden, fleeting and often unexpected: a flower insisting on blooming from a wound, a hand reaching out where words fall short, a memory returning like a ray of sunlight.

Moving through ancient myths and sunken palaces, childhood and nature, love and faith, death and the quiet rituals of everyday life, this collection seeks the marvelous not in perfection, but in the fractures through which light enters. For perhaps that is where what saves us has been waiting all along.

Vasiliki Dragouni

Book Cover Painting by Georgina Tsismalidou

Iliaxtida Publications Book Feature:

https://ekdoseisiliaxtida.gr/product/atelh-thavmata/

Iliaxtida Publications Author Feature:

https://ekdoseisiliaxtida.gr/project/vasiliki-dragouni/

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η ΝΕΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΔΡΑΓΟΥΝΗ

«ΑΤΕΛΗ ΘΑΥΜΑΤΑ»

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ

 

Link: https://ekdoseisiliaxtida.gr/product/atelh-thavmata/

 

Τα «Ατελή Θαύματα» είναι ένα ταξίδι εκεί όπου η ομορφιά συναντά την απώλεια, η μνήμη αγγίζει το όνειρο και ο άνθρωπος αναζητά μέσα στο σκοτάδι μια χαραμάδα φωτός.

Εδώ, τα θαύματα δεν είναι ποτέ τέλεια. Είναι ένα λουλούδι που επιμένει να ανθίζει πάνω στην πληγή. Μια ανάσα πριν από το άγνωστο. Ένα χέρι που απλώνεται εκεί όπου οι λέξεις δεν φτάνουν. Μια μνήμη που επιστρέφει σαν ηλιαχτίδα.

Από τους αρχαίους μύθους και τα βυθισμένα παλάτια ως τα παιδικά χρόνια, τη φύση, τον έρωτα, την πίστη, τον θάνατο και την καθημερινή σιωπή, τα ποιήματα αυτής της συλλογής αναζητούν το θαυμαστό όχι στην τελειότητα, αλλά στις ρωγμές της. Γιατί ίσως εκεί κατοικεί ό,τι μας σώζει.

 

Βασιλική Δραγούνη

Πίνακας εξωφύλλου: Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου

ΑΘΕΑΤΗ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ

 

Η γραμμή μεταξύ
της ελευθερίας που ονειρευτήκαμε
και της ελευθερίας που τολμήσαμε
είναι αόριστη
και αμφιλεγόμενη:

μία λεπτή γραμμή
πάνω στην επιφάνεια του νερού,

όλα όσα φαίνονται ακλόνητα
αρχίζουν να μετακινούνται
σαν χαλίκια στον βυθό.

Τίποτα δεν είναι γραμμένο στην πέτρα.

Ούτε η απελπισία.
Ούτε η σιωπή.
Ούτε το τέλος.

Η αθέατη μετατόπιση
μπορεί να χαλαρώσει
κάθε βεβαιότητα που δέσαμε,
κάθε κόμπο που ονομάσαμε αλήθεια

ψιθυρίζοντας
πως τίποτα δεν μένει δεμένο
όταν δεν φοβάσαι να το αφήσεις.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΑΦΡΙΣΜΕΝΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

 

Αυξανόμενες αναταράξεις

στην κορυφή του κόσμου,
ροή και πτώση των κυμάτων του -
η άκρη ενός
αφρισμένου ορίζοντα
σε θυελλώδη μέρα
έχει πλεύσει.

Αρχαίες προειδοποιήσεις
επιστρέφουν από το νερό.

«Σκότωσέ με»,
ψιθυρίζει μια φωνή,
με κίνητρα απατηλά
και ασαφείς προθέσεις
σαν να μπορεί ο θάνατος
να εξηγήσει όσα η ζωή
αρνήθηκε να πει.

Ο υδράργυρος αυξάνεται αργά,
το κλίμα έχει αλλάξει
κι όμως, οι παλίρροιες
κυλούν στις φλέβες μας
σαν το σώμα να θυμάται
κάτι που ο νους

προσπαθεί να ξεχάσει.

Κάτι που η ασχήμια του -
χειρότερη απ’ τον θάνατο,
στέκεται ενάντια
στις φωνές της συνοχής.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΜΟΒ ΚΑΙ ΜΠΛΕ

 

Το φεγγάρι ένας κύκλος απόψε,

ένας μικροσκοπικός νυχτερινός κύκλος

από σκληρό χαλίκι.

Στο μονοπάτι του πάρκου

ένα φτερό καναρινιού

γλιστρά στο πεζοδρόμιο

κυνηγώντας ένα κουκουνάρι.

Όμορφο καναρίνι

πού είναι το κλουβί σου;

Σκιά της παιδικής ηλικίας,

βρήκα το φτερό σου και το έσωσα.

Είναι μοβ και μπλε.

 

Βασιλική Δραγούνη

«Η Βία δεν έχει Επίθετο»

Η πρόσκληση για να μιλήσουμε, να αναστοχαστούμε και να σπάσουμε τη σιωπή, έχει πλέον μετατραπεί σε μια συλλογική φωνή.

Ο 6ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης «DIMOFELIA 2025» έφτασε στο τέλος του, αφήνοντας πίσω του μία Ανθολογία που συγκεντρώνει κείμενα εμπνευσμένα από τα πολλά πρόσωπα της βίας - ορατά και αόρατα, σωματικά και ψυχολογικά, θορυβώδη και σιωπηλά.

Κάθε συμβολή φέρει μια διαφορετική ιστορία, μια διαφορετική οπτική, μια διαφορετική φωνή. Ωστόσο, όλες μαζί μας υπενθυμίζουν μία ουσιώδη αλήθεια:

Η βία δεν έχει φύλο, δεν έχει ηλικία, δεν έχει τόπο.

Η βία δεν έχει δικαιολογία.

Η βία δεν έχει επίθετο.

Η Ανθολογία αυτή αποτελεί μαρτυρία της δύναμης των λέξεων να αμφισβητούν τη σιωπή, να ευαισθητοποιούν και να μας ενθαρρύνουν να παραμένουμε σε εγρήγορση - ως άτομα, ως οικογένειες, ως σχολεία και ως κοινωνία.

Ας συνεχίσουμε να μιλάμε. Ας συνεχίσουμε να ακούμε. Ας μην παραμείνουμε σιωπηλοί.

Βασιλική Δραγούνη

Η Ανθολογία είναι διαθέσιμη για ανάγνωση και λήψη εδώ:

https://www.athlepolis.gr/events/anthologio-dimofeleia-2025-via-den-echei-epitheto/

 *****

“Violence Has No Adjective”

What began as an invitation to speak, to reflect and to break the silence has now become a collection of voices.

The 6th Panhellenic “DIMOFELIA 2025” Poetry Competition has come to an end, leaving behind an Anthology that brings together texts inspired by the many faces of violence - visible and invisible, physical and psychological, loud and silent.

Each contribution carries a different story, a different perspective, a different voice. Yet together, they remind us of one essential truth:

Violence has no gender, no age, no place.

Violence has no excuse.

Violence has no adjective.

This Anthology is a testament to the power of words to challenge silence, raise awareness and encourage us to remain alert - as individuals, as families, as schools and as a society.

Let us keep speaking. Let us keep listening. Let us not remain silent.

Vasiliki Dragouni

The Anthology is available to read and download here:

https://www.athlepolis.gr/events/anthologio-dimofeleia-2025-via-den-echei-epitheto/

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

 

Όχι άλλη παρακμή
όχι άλλη τρομοκρατία
όχι άλλοι βομβαρδισμοί
και πυροβολισμοί

στα θεμέλια της ζωής.

Όχι άλλες διακρίσεις
ούτε ανθρώπους δίχως στέγη
ούτε πείνα, ούτε φτώχεια
ούτε ψυχές που χάνονται
μέσα στην αδικία κάθε μέρας.

Όχι άλλη ευθανασία της ελπίδας
ούτε πολιτική ανακρίβεια
ούτε ηθική υποβάθμιση
που βαφτίζει το άδικο «κανονικό»
και το σκοτάδι «αναγκαίο».

Όχι άλλο έγκλημα
όχι άλλη αδικία
όχι άλλη ζωή που μετριέται
σε νόμους-προσχήματα
σε λάθη, σε ενοχές
σε θεραπευτές και σε δουλειές
και σε πόρτες που ανοιγοκλείνουν
πριν προλάβει κάποιος να χτυπήσει.

Το Κάρμα λέει:
«Όπως σπέρνεις, έτσι θα θερίσεις».

Κι όμως το κακό
μοιάζει να κυκλοφορεί ελεύθερο

χωρίς εμπόδια στον δρόμο

χωρίς φρουρούς στις πόρτες
χωρίς κάγκελα και κλειδαριές.

 

Βασιλική Δραγούνη

Ο,ΤΙ ΕΠΙΜΕΝΕΙ

 

Κι έπειτα υπάρχει
εκείνη η μία στιγμή στον χρόνο -
όσο τετριμμένο κι αν ακούγεται-
που αφήνει το αποτύπωμά της
σε μια ολόκληρη ζωή.

Ένα δίλημμα,
μια αναπάντεχη ανατροπή
ή απλώς μία στροφή
σε μια παλιά εκδοχή του εαυτού σου

πριν ο χρόνος
στρογγυλέψει τις γωνίες του
κι ό,τι μέσα σου επέμενε
έμαθε να σωπαίνει.

Κι όμως, επιμένει..
κάτι εγκαταλελειμμένο,
μια παλιά, ξεπερασμένη ανησυχία,
ένα ίχνος από κάτι
φαινομενικά αδύνατο

να συγκλονίσει.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΜΙΚΡΕΣ ΦΩΤΙΕΣ

 

Ώρα την ώρα, η ανάσα κουβαλά μικρές φωτιές
φλόγα τη φλόγα, συντηρείται η ελπίδα

των αόρατων πραγμάτων:
οι ίνες των βιβλίων, οι χάρτες των χεριών,
η σιωπή που απομένει μετά τη μουσική.

Μέρα τη μέρα, φως πέφτει στον ουρανό

προσκαλώντας τη γη

να επανεξετάσει τη σκιά της.
Χρόνο τον χρόνο, ανάμεσα στο φως και τη σιωπή,
όσα δεν φαίνονται αποκτούν μορφή,
όσα δεν γράφονται βρίσκουν φωνή
και η σκιά, αγγίζοντας το φως,
γίνεται δρόμος για όσα επιστρέφουν.

 

Βασιλική Δραγούνη

Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ

 

III. ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ

 

Το Εγχείρημα σηκώνει τα μάτια
προς εκείνους που ζητούν βεβαιότητες
επιστρέφοντας με περισσότερες ερωτήσεις
παρά απαντήσεις.

Το Εφήμερο φορά την αβεβαιότητα

σαν δεύτερο δέρμα
και μέσα της το άγνωστο

βρίσκει χώρο να αναπνεύσει.

Η Υπέρβαση γεννιέται εκεί

όπου τα όρια τελειώνουν.

Κρατά στα χέρια το καινούργιο,

το αδοκίμαστο,
τη σπίθα που δεν έχει ακόμη όνομα,

δημιουργώντας χώρο για το αδύνατο.

Το Λίκνο, τέλος, δεν είναι τόπος.
Είναι η ανάπαυση ανάμεσα σε δύο άλματα,
η σιωπή που ωριμάζει τον επόμενο παλμό,

η ανάσα που επιστρέφει
στην πρώτη της πηγή

...πριν η Γένεση ξαναβρεί τη Ρίζα
και η Υπέρβαση ανοίξει έναν ακόμη

άγνωστο ουρανό.

 

Βασιλική Δραγούνη

 

Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ

 

II. ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

 

Το Πείραμα σπάει τη σιωπή με μία μόνο φράση:
δοκίμασε ξανά
γιατί κανένας ορίζοντας δεν αποκαλύπτεται
με την πρώτη ματιά.

Η Καρδιά χτυπά αθόρυβα,

δεν αντέχει τα σύνορα.
Κάθε όριο είναι μια πρόσκληση να συνεχίσει.

Η Νόηση συλλέγει θραύσματα,

σκόρπια δεδομένα,

ψιθύρους και σκιές,
ώσπου το τυχαίο να αναγνωρίσει τον εαυτό του

ως δυνατότητα.

Η Αιτία ανοίγει πύλες
και κάθε πύλη γεννά ένα μονοπάτι

που δεν υπήρχε

πριν γίνει πέρασμα.

Η Εξέλιξη αγγίζει τις ελλείψεις
όπως το νερό αγγίζει την πέτρα:
για να τη μεταμορφώσει.

Έτσι το Πείραμα γίνεται κατεύθυνση,
η αμφιβολία γίνεται εργαλείο
και η αναζήτηση παύει να φοβάται
την άγνοια.

 

Βασιλική Δραγούνη