ENTROPYLAND

 

Μερικές φορές, το τίποτα

δεν είναι τίποτα απολύτως

κι άλλες φορές, είναι κάτι.

Εδώ, στην Entropyland,

οι συναρτήσεις απλώνονται

σαν ρίζες στο σκοτάδι,

τα αθροίσματα υψώνονται

σαν πύργοι επιθυμίας,

οι εξισώσεις χάνουν τα όριά τους

μέσα στην δίνη της φθοράς

και ό,τι χάνεται, μεταμορφώνεται σε νέα ύλη.

Οι φθινοπωρινοί πύργοι παραδίνονται στις φλόγες

κι εκεί, όπου αλλάζει ο άνεμος κατεύθυνση,

τα φύλλα στήνουν τον χορό τους

σ’ ένα τραγούδι που ξορκίζει τις σκιές.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΜΙΑ ΑΣΗΜΑΝΤΗ ΘΥΣΙΑ

 

Έκανε ένα ξόρκι
για να τακτοποιήσει επιτέλους τη ζωή του
ή τουλάχιστον το χάος της.

Αντί για λύση
εμφανίστηκε ένας άρχοντας του χάους
μέσα από φωτιά κι από καπνό
για να προσφέρει στον Μόρτιμερ

μια συμφωνία.

 

Κανείς, φυσικά
δεν ενημέρωσε τη γάτα

που τεντωνόταν νωχελικά
απλώνοντας και τις επτά

εκτοπλασματικές ζωές της
ως τους αστραγάλους.

«Με αντάλλαγμα την κανονικότητα»,
είπε ο άρχοντας του χάους,
«μία μικρή, ασήμαντη θυσία».

 

Με αντάλλαγμα την κανονικότητα

η γάτα θα ζούσε για πάντα

ως αφίσα του Halloween

για την υπόλοιπη αφύσικη ζωή της.

 

Βασιλική Δραγούνη

Hope your #Halloween was hauntingly haute!

ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

 

Στερούμενος την όραση, ακούει

το θρόισμα των φύλλων.

Ακούει τους ήχους του σπιτιού.

Ψυγείο, λευκός θόρυβος, σχεδόν σαν εμβοές,

δεν αρκούν για να κοιμηθεί ο εγκέφαλος του -

αποκομμένος από αυτό το σκοτάδι, δεν μπορεί να πει

αν είναι μέρα ή νύχτα. Δεν έχει σημασία.

 

Του λείπει η έντυπη λέξη, αν και ο ήχος

των βιβλίων είναι ικανοποιητικός.

Υπάρχει το ραδιόφωνο για να του πει την ώρα, τον καιρό,

να του κρατήσει συντροφιά με μουσική.

Από τον καναπέ του συνεχίζει να μαθαίνει

για τον κόσμο, ταξιδιώτης του εσωτερικού κόσμου,

απεικονίζει προηγούμενες σκηνές, φαντάζεται άλλες.

 

Τι λείπει περισσότερο;

Τα χαμογελαστά πρόσωπα, τα παιδιά στο παιχνίδι,

αυτά τα λαμπερά μάτια, τα τόσο περίεργα.

Μπορεί ακόμα να τα δει, τα οράματα στέκονται με τόλμη

αποτυπωμένα στον αμφιβληστροειδή του, σαν τον ήλιο

όταν έκλεινε τα μάτια του στην παραλία

και άκουγε τους γλάρους να τσιρίζουν, ήταν τυφλός και τότε.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “La Thérapeute” by René Magritte, 1941

ΠΟΛΛΑ ΑΚΟΜΑ

 

Πολλά ακόμα θα ειπωθούν  

όταν ο κόσμος δεν θα ακούει.

Πολλοί ακόμα θα επιβιώνουν  

όταν η ελευθερία θα τους λείπει.

Πολλά ακόμα θα αμφισβητηθούν

όταν η αντίληψη θα έχει τυφλωθεί.

Πολλά ακόμα θα διαχωριστούν  

όταν οι διαφορές θα γίνονται τείχη.

Πολλά ακόμα θα διχαστούν  

όταν οι προθέσεις θα συγκρούονται.

Πολλά ακόμα θα γραφτούν  

όταν τα μάτια που διαβάζουν θα παραμένουν κλειστά.

Πολλά ακόμα θα παρερμηνευτούν

όταν οι ιδέες θα γίνονται όπλα.

Πολλοί ακόμα θα γίνουν εχθροί

όταν οι φίλοι θα προδίδουν.

Πολλά ακόμα θα σιωπήσουν

όταν η αλήθεια θα φοβίζει.

Πολλά ακόμα θα γκρεμιστούν

όταν η αδικία θα θεωρηθεί δικαιοσύνη.

Πολλά ακόμα θα προδοθούν

όταν η εμπιστοσύνη θα θεωρηθεί αδυναμία.

Πολλά ακόμα θα σκοτεινιάσουν

όταν το φως θα γίνει απειλή.

Πολλοί ακόμα θα πεινάσουν

όταν η αφθονία θα ανήκει στους λίγους.

Πολλά ακόμα θα χαθούν

όταν κανείς δεν θα αναζητά.

Πολλά ακόμα θα ξεχαστούν

όταν η μνήμη θα πάψει να πονά.

Πολλά ακόμα θα τελειώσουν

όταν κανείς δεν θα πιστεύει σε μια αρχή.

Πολλά ακόμα θα καταστραφούν

όταν η μητέρα γη θα έχει ξεχαστεί.

 

Βασιλική Δραγούνη

The artwork is titled "The Night Wind" by digital artist Max Mitenkov (known online as vimark). 

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

 

Στην πολιτική της αφθονίας

δεν υπάρχει χώρος για απώλεια.

Παίρνεις ό,τι θέλεις χωρίς εξηγήσεις.

Όλα είναι κερδισμένα.

Κάθε σου επιθυμία γίνεται δικαίωμα

και η ικανότητά σου επαινείται.

 

Στην πολιτική της απώλειας

δεν χορηγείται καμία χάρη.

Μένεις μόνος με το μαλακό σου μαξιλάρι

και τα δάκρυά σου, η καρδιά σου καίει

και οι λέξεις λερώνουν το στόμα σου.

Δεν σου έχει μείνει τίποτα να δώσεις.

 

Στην πολιτική της στέρησης

δεν υπάρχει χώρος για ειρήνη.

Οι τοίχοι σου θα είναι γεμάτοι με αναμνήσεις.

Κάθε γωνιά θα χωράει έναν κόσμο που δεν γνώρισες.

Η αφθονία θα είναι μια παλιά λέξη

που θα ανακαλείς ξανά και ξανά.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Thinking” by Gargee Gitom Bora

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΘΥΜΑΤΑΙ

 

Ανεβαίνει τις σκάλες,

εισέρχεται στην ασφάλεια του σπιτιού του..

Ραγισμένος σοβάς, σπασμένα γυαλιά,

μια ανάμνηση ματιών

που δεν είναι πλέον παρόντα,

ήρεμη και βαριά, σχεδόν ιερή..

Ο πόλεμος δεν μπορεί να τελειώσει.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “The Red Stairway” by Ben Shahn, circa 1944.

ΤΟ ΡΟΛΟΪ ΤΟΥ ΜΗ-ΧΡΟΝΟΥ

 

Το ρολόι του μη-χρόνου:

Ρωμαϊκοί αριθμοί στον κύκλο

αλλά χωρίς δείκτες

 

Ένας κόκκινος κόκορας πάνω σε ένα λευκό βέλος

που δείχνει προς την κατεύθυνση

ενός άχρονου λαλήματος

 

Ένα μαύρο σύννεφο

και ένα λευκό σύννεφο

που συναντιούνται και μετά χωρίζουν

 

Μπλε ουρανός, μαύρος ουρανός εναλλάσσονται,

το λευκό ρολόι χωρίς δείκτες

αιωρείται πάνω σε μια σκιά.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΤΩΡΑ

 

Είναι κάθε φορά μια έκπληξη να βλέπεις

μια συρροή χρωμάτων να ζωντανεύει,

να μεταμορφώνεται σε πεταλούδες,

σε αναμίξεις και διαχωρισμούς,

σε όντα της παλαιάς δημιουργίας.

 

Να γράφεις με το χρώμα του τώρα

σημαίνει να αποφεύγεις τη λέξη

στην άκρη της σύγχυσης,

να αποζητάς τη λέξη που εφιστά την προσοχή

στο ίδιο της το είναι,

τη λέξη που ορίζει εκείνο

που μεταμορφώνεται και καθηλώνει,

όπως το ανεπαίσθητο πέρασμα της στιγμής.

 

Επιλέγεις απ’ το κέντρο

του στροβιλισμού ή του διαχωρισμού -

εκεί όπου υπάρχει

η συνειδητοποίηση του χρώματος,

μία λάμψη κι έναν παλμό,

μια στιγμή που παίρνει μορφή

με το χρώμα του τώρα.

 

Βασιλική Δραγούνη

This image shows a dense cluster of monarch butterflies (Danaus plexippus) huddled together on a tree trunk during their overwintering migration in Michoacán, Mexico, photographed by Joel Sartore for National Geographic.

A Heartfelt Thank You to the Global Virtual Poetry Forum

It is with sincere gratitude that I wish to thank the Global Organization “Poets for Peace”, as well as the Global Virtual Poetry Forum for the certificate of appreciation awarded to me in recognition of my participation in the Global Call for Peace and for the wonderful honor of having my poetry included in the international anthology “Poets for Peace 2”.

Being part of this meaningful initiative is a privilege and an encouragement to continue believing in the power of poetry as a voice for peace, a bridge between cultures and a bond that unites humanity beyond borders, languages and differences.

Thank you for creating this beautiful initiative and for giving poets a voice in the universal call for peace. May our words become bridges of hope and may poetry continue to remind us that peace begins in our hearts and grows through our shared humanity.

With sincere appreciation and poetic gratitude. ✨

Vasiliki Dragouni

IGNIS FATUUS

 

Ίσως η αλήθεια να μην είναι

παρά ένας αντικατοπτρισμός,

το φως μιας πλάνης,

μια λάμψη που θολώνει την κρίση μας.

 

Η αλήθεια δεν υπόσχεται αισιόδοξη εξέλιξη

ούτε υπακούει στις προσδοκίες -

ίσως να μην είναι παρά μια εκδοχή του κόσμου

που η συνείδησή μας εκλαμβάνει ως πραγματικότητα.

 

Η ψευδαίσθηση αιχμαλωτίζει το μυαλό

και η αντίληψη ντύνεται με αυταπάτες.

Δεν έχουμε εξουσία πάνω στην απόλυτη αλήθεια -

ποιος μπορεί, άλλωστε, να ισχυριστεί πως την κατέχει;

 

Αυτό που μοιάζει αδιαμφισβήτητο για εμάς

μπορεί για άλλους να είναι πλάνη.

Η αναζήτηση της βεβαιότητας μοιάζει με άπιαστη επιθυμία

που παίρνει το σχήμα των προσδοκιών μας.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ

 

Δεν ταιριάζει, έχει οριακή διαταραχή προσωπικότητας,

ρίχνει αγκωνιές σαν παλαιστής σε ρινγκ.

Δεν ταιριάζει, έχει σχιζοφρενική ψευδαισθητική αυταπάτη,

μισεί τους ανθρώπους και βουτάει τη γλώσσα του στο αρσενικό.

Δεν ταιριάζει, τραγουδάει έξω από τη χορωδία του "The Voice",

εξουδετερώνει βόμβες και αντιμετωπίζει ανιχνευτές μετάλλων.

Δεν ταιριάζει, έχει τη διάθεση ενός δολοφόνου,

περιπλανιέται ανάμεσα σε ζόμπι, σαν βασιλιάς της ποπ.

Δεν ταιριάζει, αιωρούμενος σε χαμηλό υψόμετρο παπαγαλίζει αποφθέγματα,

πακετάροντας υπότιτλους για τους μη χρήστες.

Δεν ταιριάζει, έχει παθολογικά διάχυτες φοβίες,

λαχταρά το πράσινο σαν ενάρετος δεντρόφιλος

βάζοντας ταυτόχρονα φωτιά στον κόσμο.

Δεν ταιριάζει, θολώνει την εικόνα με το ζουμ,

παραδίδοντας τον εαυτό του στην απαξίωση

της ακολουθίας των χρόνων.

 

Βασιλική Δραγούνη 

The image shows a reflection of pedestrians and street life passing by a glass window featuring a silhouette cutout inspired by René Magritte's bowler-hatted profile outside the Magritte Museum (Musée Magritte) in Brussels, Belgium.

ΔΕΚΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΒΗΜΑΤΑ

 

Εγκαταλείψτε την κοινή λογική

Κλείστε τα βιβλία, αποκλείστε τις νέες ιδέες

Καταστρέψτε τις αντίθετες απόψεις

Καταργήστε το κράτος δικαίου

Απαγορεύστε τις έρευνες

Χαιρετίστε την αυθαιρεσία ως καλή πολιτική

Προσβάλετε τους αρνητές

Εγκλωβιστείτε στις γωνίες παρελθόντων σχεδίων

Εμποτιστείτε με μια επίφαση σοβαροφάνειας

Βυθιστείτε στην ενέδρα της ψευδαίσθησης

 

ζώντας μια ζωή μικρή,

μετρημένη και εξημερωμένη.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: The painting is titled “Solitary Figure in a Theater” (c. 1902–1904), an early oil-on-board work by the American realist painter Edward Hopper, which is part of the permanent collection at the Whitney Museum of American Art in New York.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΥΠΟΒΟΛΗΣ

 

Μπορεί η τύχη να οδηγεί τη μούσα;

Τι είδους ηθική υπάρχει στο παιχνίδι υποβολής;

Σωστό ή λάθος; Όχι

Καλό ή κακό; Όχι

Νόμιμο ή αθέμιτο; Όχι

Ηθικό ή ανέντιμο; Όχι

Ευθύνη; Όχι

Σκοπιμότητα; Όχι

Δημοτικότητα; Όχι

Παρασκήνιο; Εκεί παίζεται όλο το παιχνίδι.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

 

Τρεις γενιές φαντασμάτων

χορεύουν πάνω στη σκόνη της παλιάς,

βρώμικης μοκέτας.

Ένα φως παραθύρου, μια πνοή αέρα

τίποτα περισσότερο.

Ο ρυθμός τους ξεκουράζεται

σε δρόμους τόσο δύσκολους,

που τους σπάνε τα κόκκαλα

κάθε φορά που πέφτουν.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

 

Γραμμές βλάβης στο μοτίβο,

το ψηφιακό golem κρύβεται

μέσα στο κεντρικό πλαίσιο -

οι δυσλειτουργίες του προγραμματισμού

ξεπερνούν τις δυνατότητές του.

Για να βγάλει κάποιο νόημα

του λείπει το κατάλληλο λογισμικό -

δεν μπορεί να συνθέσει τα κομμάτια

ούτε να τα διαχωρίσει.

Πρέπει να είναι κάποιο πρόβλημα

στο σχήμα της καρδιάς του.

Ίσως όμως αν καθίσει στο σκοτάδι,

ακίνητος, με τα μάτια κλειστά,

το πρόβλημα 

να μην μπορέσει να τον δει.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: GOLEM Painting by Sergey Shenderovsky

ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΣΥΝ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ

 

Είσαι ο κόσμος, αλλά και το μηδέν

και δεν μετανιώνεις

ούτε υποχωρείς

μπροστά στον κίνδυνο αυτό.

 

Πάντα προσκολλάσαι

στην απλή αλήθεια

για να μην σε πλήξει

κάποια ψυχική ασθένεια

που να χρειάζεται παρηγοριά,

αν όχι αγάπη.

 

Εμπιστεύεσαι μόνο τον εαυτό

που μπορείς να αναγνωρίσεις -

γιατί να αμφισβητήσεις

ό,τι σε κρατά ασφαλή;

Ψάχνεις για βεβαιότητες

και τις βρίσκεις ασαφείς.

 

Εμπιστεύεσαι τον τρόπο

που ο νους σου είναι αληθινός -

αληθινός στον μύθο του

κι όχι στην αποδοχή του απόλυτου

και μοναδικά αποδεδειγμένου γεγονότος.

 

Η πίστη είναι το καταφύγιο όλων,

ο πόλεμος της διαφοράς βρίσκεται πάντα ανάμεσά μας.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Wisteria”, also known as “The Occasional Loss of Identity”, created in 1995 by the Polish surrealist artist Rafał Olbiński.

ΑΘΩΟΙ ΕΝΟΧΟΙ

 

Σκοτώνουμε ό,τι

δεν μπορούμε να ελέγξουμε.

Εξαπολύουμε την οργή μας εναντίον

εκείνων που δεν μπορούν

να αντισταθούν.

Στη σφαγή

των αθώων,

δολοφονούμε

και τη δική μας αθωότητα.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

 

Εσύ, βυθισμένη στις σπηλιές σου από φως

κι από σκοτάδι, 

κολυμπώντας κάτω απ' το νερό, 

κρατώντας την αναπνοή σου…

 

Πόσο βαθιά μπήκες

στις σχισμές της θαλάσσιας ανάσας

και, στερημένη από χρόνο κι από αέρα,

κολύμπησες πίσω...

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: Healing Art Underwater Photography by Del Sol Photography

 

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ

 

Το πηγάδι απ’ όπου ήπιε -

oύτε δηλητηριασμένο

ούτε καθαρό,

δεν την σκότωσε

ούτε θεράπευσε

ό,τι ήταν λάθος

εξαρχής.

 

Της έδωσε χρόνο

να κοιτάξει στον καθρέφτη,

να αποκτήσει μια άλλη οπτική

για όσα είχε αφήσει πίσω της.

 

Βασιλική Δραγούνη

Η ΚΑΜΙΑ ΑΓΑΠΗ

 

Αυτή η «Νέα Αγάπη» που βιώνει

είναι απλώς αντιγραμμένη κι επικολλημένη

από παλιές, προ πολλού νεκρές αγάπες

και πρόχειρα καρφιτσωμένη

πάνω στις σελίδες του ημερολογίου της.

Αυτή η νέα αγάπη της ταιριάζει λιγότερο

κι από μεταχειρισμένα ρούχα -

ασφυκτιά μαζί της, σαν γιακάς που της στενεύει τον λαιμό,

πνίγεται μέσα της, σαν παλτό που την τυλίγει 

πιο σφιχτά απ’ όσο αντέχει,

την φοράει σαν παπούτσια κλόουν,

γλιστρά στους αστραγάλους της σαν κάλτσες

που έχουν χάσει την ελαστικότητά τους.

 

Αυτή η «Νέα Αγάπη» δεν της φαίνεται καθόλου σαν αγάπη.

Της φαίνεται τόσο βεβιασμένη όσο το χαμόγελό της.

Προσπαθεί να ταιριάξει το τετράγωνό της σχήμα

στη στρογγυλή τρύπα της καρδιάς της.

Μα δεν ταιριάζει, φυσικά.

Σέρνεται πίσω στη σκιά της

και χάνεται στις ερημιές της νύχτας.

Βάζει ένα δαχτυλίδι στον παράμεσο

να αποθαρρύνει όλους τους επίδοξους μνηστήρες,

γιατί δεν έχει το θάρρος να παραδεχτεί

αυτό που βαθιά μέσα της γνωρίζει 

πέρα από κάθε αμφιβολία -

είναι η «Καμία Αγάπη» που της πάει καλύτερα.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Night Alley”, Arte digital por Alex Mir, 2019