ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΜΕΝΟ
Παρακάμπτουμε την αποτρόπαια σκηνή.
Η πόλη μάς τρώει
όπως και οι συγγενείς, που εξετάζουν το γρασίδι,
τα φύλλα, τα σάπια φρούτα
για να βρουν την αιτία του θανάτου.
Περπατάμε στα μοναχικά, σκονισμένα χωράφια
ανάμεσα στον κεντρικό δρόμο και τις σειρές κατοικιών
πλημμυρισμένες από χαμηλό φως και σφυριχτό άνεμο.
Βλέπουμε ξανά τη σκηνή.
Ένας ανεξιχνίαστος φόνος
κι ένας θάνατος που κανείς δεν δέχεται,
αν και ο χρόνος θα σκεπάσει
σύντομα τα ίχνη του.
Βασιλική Δραγούνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.