ΜΙΑ ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΡΟΣ

 

Θέρος στα χωράφια του παραδείσου

βράδια με φεγγάρι, ήχοι μακρινών κυμάτων

της θάλασσας των μυθικών χαμένων εραστών

κόκκινο κρασί και τραγούδι του Νότου.

 

Νυχτερινό άρωμα από τον Κήπο των Εσπερίδων

τριαντάφυλλα ευμετάβλητα

κόκκινα πέταλα ακατανίκητης επιθυμίας

και χειμωνιάτικα αγκάθια απόρριψης και απώλειας.

 

Στα χωράφια, η σοδειά είναι έτοιμη

συνυφασμένη με παπαρούνες, κόκκινες καρδιές

περιμένει την εκτέλεση, τον θάνατο -

μια πανάρχαια θυσία του χρυσού καλαμποκιού.

 

Θερινό ηλιοστάσιο

καλοκαιρινού παιχνιδιού και μαγείας

ο τροχός κυλά για να αντηχήσει

το μεγάλο καθημερινό ταξίδι του ήλιου

 

πέρα από τον Κήπο των Εσπερίδων

όπου τα πνεύματα του λυκόφωτος

φρουρούν τα χρυσά μήλα.

 

Βασιλική Δραγούνη

"Λογοτεχνικά Βραβεία 2024"

13ου Διεθνούς Λογοτεχνικού Διαγωνισμού

Διοργάνωσης Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος

 

Link: “Λογοτεχνικά Βραβεία 2024” 13ου Διεθνούς Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Διοργάνωσης Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος

Ο Όμιλος για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος και ο Δήμος Καλλιθέας διοργάνωσαν από κοινού την εκδήλωση «Λογοτεχνικά Βραβεία 2024», το Σάββατο 10 Μαΐου 2025 και ώρα 19:00, στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας. Στην εκδήλωση ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα και απονεμήθηκαν τα βραβεία και τα αναμνηστικά διπλώματα του 13ου Διεθνούς Λογοτεχνικού Διαγωνισμού 2024.

 

Ο 13ος λογοτεχνικός διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε από τον Όμιλο το 2024 και αφορούσε τα είδη του λόγου: Ποίηση, Πεζογράφημα - διήγημα, Πεζογράφημα - νουβέλα, Παιδικό παραμύθι και Παιδικό – νεανικό διήγημα.

 

Σκοπός των λογοτεχνικών διαγωνισμών του Ομίλου που έχουν πλέον καθιερωθεί ως ένας από τους ετήσιους θεσμούς του τα τελευταία έτη, είναι να δώσουν «βήμα» και να αναδείξουν νέα ταλέντα στη Νέα Ελληνική λογοτεχνία.

 

Την κριτική επιτροπή του διαγωνισμού πλαισίωσαν οι εγνωσμένου κύρους προσωπικότητες από τον χώρο της ποίησης και λογοτεχνίας (αλφαβητικά):

Βαρβαρήγος Δημήτρης (συγγραφέας-ποιητής, Πρόεδρος του Μορφωτικού Συλλόγου Πετρούπολης),

Ιωάννου Νιόβη (ποιήτρια),

Καρούσος Κωνσταντίνος (ποιητής, Πρόεδρος Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών), 

Λεοντιάδου Στέλλα (συγγραφέας-ποιήτρια-αρθρογράφος) και

Μέμου Παρασκευή (Βούλα) (ποιήτρια).

 

Στο α’ μέρος της εκδήλωσης απαγγέλθηκαν τα ποιήματα και διαβάστηκαν αποσπάσματα – περιλήψεις των πεζών έργων που διακρίθηκαν με το Α’ Βραβείο ανά κατηγορία στον διαγωνισμό, ενώ στο β’ μέρος πραγματοποιήθηκε η τελετή απονομής Βραβείων – Επαίνων και αναμνηστικών διπλωμάτων συμμετοχής του λογοτεχνικού διαγωνισμού.

 

Τη βραδιά «έντυσε» μουσικά ο Μιχάλης Παπαγεωργίου – καθηγητής μουσικής, πιανίστας

 

Συντονισμός – παρουσίαση: Φώφη Κονδύλη – μουσικοσυνθέτης, δημοσιογράφος

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ

 

Ο βασιλιάς των ξωτικών

μπήκε από την καμινάδα.

Ήταν ντυμένος στα πράσινα -

πράσινο παλτό, παντελόνι και καπέλο,

και έτοιμος να εκπλήξει περιπαικτικά

τις οπτικές αισθήσεις.

Μες στον απόηχο των φώτων του διαδρόμου

είδα μια γκρίζα σκιά να εξαφανίζεται.

Ο βασιλιάς των ξωτικών

μου έκανε νεύμα να σιωπήσω.

Αντικατέστησε το χριστουγεννιάτικο δέντρο

με έναν κάκτο αιχμηρό,

γκριζωπό σαν τη σκιά του.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΜΝΗΜΗ

Για τα 81 χρόνια από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων

 

Συλλογικό βιβλίο ωρών η προσευχή μας,

σελίδες καλυμμένες με σκέψεις βροχής.

Η πονεμένη μνήμη ζει

μέσα σε κάθε σταγόνα.

Μια ανοιχτή πληγή πίσω απ’ τις λέξεις παραδίνεται

στην κόκκινη ομίχλη του πρωινού

και μας αφήνει με μια θλιβερή απώλεια -

μια τόσο θλιβερή απώλεια.

 

Βασιλική Δραγούνη

Φωτογραφία: Λόφος του Καπή

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

Μνήμες – Θραύσματα, της Ντορίνας Μάλλιου

 

Μνήμες, η σωτηρία των αισθήσεων

Μνήμες-θραύσματα, μέσα στο χρόνο, πληγές ανοιχτές και ασυγχώρητες

Μνήμες, πέπλα σαν πουλιά που πετούν, κοντοστέκονται για λίγο και αναχωρούν στα βάθη του ασυνείδητου

Μνήμες θολές αμυδρές και αβέβαιες

Μνήμες-εμμονές στην ευτυχία της στιγμής

Μνήμη, συλλογική

Μνήμη Ιστορίας

Μνήμες καταφύγιο παρηγοριάς και άγκιστρο ύπαρξης

Μνήμες συντροφιά

Μνήμες εμπειρία

Μνήμες παιδικές

Μνήμες χαμένες και σκοτεινές

Μνήμες, κειμήλια της οικογένειας και ριζώματα τόπων

Μνήμες προσωπικής ιστορίας, ενθυμήματα φυλαχτά και σύμβολα μνήμης

Μνήμες μουσικές και μνήμες αρώματα

Φωτογραφικές μνήμες και αντικείμενα, όλα στο σεντούκι της ύπαρξης

Ράμματα-θραύσματα, τρυπήματα που αφήνουν το χρόνο να τα γιατρέψει

Και μια κόκκινη γραμμή να διαπερνάει τη μνήμη σαν κοντυλοφόρος στο βιβλίο της Ζωής.

 

Artwork: Memories will Follow, μεταβλητές διαστάσεις, 53 βαμβακερά φύλλα khadi, σινική μελάνη, νήμα, 2022.

EASTER SUNDAY

Η ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

 

Σωροί από φύλλα φοίνικα

κίτρινες λαμπρές αιχμές

απόηχοι επιφοίτησης

μένουν οι προσευχές

με τεθλασμένη ανάσα.

Πρωινό φωτεινό

χωρίς στάχτη στον άνεμο

η ανατολή σε αναστολή

και οι φοίνικες προσφέρουν φύλλα

να ανάψει η φωτιά του Πάσχα.

 

Βασιλική Δραγούνη

HAPPY NEW YEAR 2024

Wishing for a year where good news prevail

and positive stories shine bright!!

40th Athens Marathon. The Authentic

 

Honored to have volunteered at the 40th Athens Authentic Marathon with Covert Hellas. The race turns 40 this year and I'm grateful to have been a part of this milestone moment in its history. 

ΜΗΚΗ ΚΥΜΑΤΟΣ

 

Ξύπνημα του βραδινού φωτός

η φωτιά στη λευκή λίμνη.

Το μονοπάτι που την περιβάλλει είναι εν μέρει

κάτω απ’ το νερό.

Η λίμνη ανοίγει το γαλάζιο στόμα της στον ουρανό

και ένας μόνο κύκνος επιπλέει

κυματίζοντας στην επιφάνεια:

πέτρα, φως, νερό κι αιθέρας -

τι άλλα μήκη κύματος

άμετρα

αυτό το σιωπηλό βράδυ του Αυγούστου;

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Λίμνη Τυχερού, Έβρος

ΗΛΙΑΝΘΟΙ

 

Δεν ανθίζουν ηλίανθοι

κατά μήκος κανενός από τους δρόμους που οδήγησα,

κανενός από τα μονοπάτια που περπάτησα.

Δεν ανθίζουν ηλίανθοι -

όχι φέτος.

Οι καιρικοί χάρτες για φέτος προβλέπουν

άνεμο και υγρασία

μαύρο σε μια γαλάζια οθόνη.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου

ΘΑΛΑΣΣΟΞΥΛΑ

 

Το ποτάμι εκτείνεται σε απόσταση από το παρελθόν,

από το ασυγχώρητο έδαφος του αβέβαιου βάθους

ρέοντας μέσα από κλαδιά, δίνες,

αιωρούμενα θραύσματα φωτός,

πλίνθους σκαλισμένους με ρυάκια και μαιάνδρους.

Ξέρει ότι κάθε ελπίδα μπορεί να βυθιστεί

και όμως, αναδιατάσσει το τοπίο

με όλα όσα διαθέτει:

βότσαλα και άγρια νούφαρα,

θαλασσόξυλα και πέτρες.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Δέλτα Έβρου

ΔΕΛΤΑ

 

Σιλουέτες γερανών αναδύονται απ’ τον ποταμό

με αδιάφορη βιασύνη,

μια κόκκινη υδάτινη οδός περιτυλίγει απαλά

το αμμώδες ανάχωμα,

πλημμυρικές πεδιάδες φουσκώνουν

στο δυτικό βραχίονα του καναλιού

και γλάροι συνοδεύουν

τον περασμένο θάνατο.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Δέλτα Έβρου

ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ

 

Σαμοθράκη, λίκνισέ με

στην αιώρα του φεγγαριού σου.

Λούσε με με αιθέρια έλαια.

Άφησε τον ήλιο σου να σβήσει τη νοσταλγία

για τις χίμαιρες που περιστρέφονται

στους άδειους δρόμους της πόλης.

Νανούρισέ με με ανέμους

που θροΐζουν τα φύλλα του φοίνικα.

Βάφτισέ με σε καταπράσινα κύματα.

Πλούτισέ με με κοχύλια που εξορύσσουν

κοιτάσματα φωτός στην παραλία.

Χάσε το διαβατήριό μου,

πέταξε τις ανησυχίες μου σε έναστρες νύχτες.

Ηρέμησε το ατελείωτο τρέξιμό μου,

την επιθυμία να μην είναι πουθενά. Κράτησέ με εδώ.

Σαμοθράκη, ησύχασέ με,

πότισέ με γιασεμί,

γίνε η θεραπεία μου.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Ιερό των Μεγάλων Θεών, Σαμοθράκη

ΕΝΑΣ ΤΟΙΧΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΤΟΙΧΟΙ

 

Υπάρχει πάντα ένας τοίχος

που με προστατεύει

από τον εαυτό μου.

Και ακόμα περισσότεροι τοίχοι

για να κρατήσουν μακριά

τα αρπακτικά και τα θηράματα.

Οι τοίχοι μου με σώζουν.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Φέρες, Έβρος

Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ

 

Παράξενη εξίσωση το πέρασμα του χρόνου 

η άμμος που κολλάει στο δέρμα

η λαχτάρα ενός καρδιακού παλμού

η ερημιά του πάθους στο αίμα

η πνοή των προγόνων που γίνεται άνεμος - 

τραγούδι δανεισμένο από το θρόισμα των φύλλων,

την ολίσθηση του νερού, το ακίνητο της νύχτας,

τα μεγάλα θαλάσσια λίκνα.

Η ζωή κατοικεί στην καρδιά, στη μνήμη, στον μύθο

στην ιδιοσυγκρασία του μπλε

στο τραγούδι των πρόγονων, στο θρήνο της γέννησης

στη ρίζα που κρατάει γερά

σε μια φιλόξενη γη.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Μάκρη, Έβρος

ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

 

Είμαι το δικό μου έρημο νησί,

η μοναδική ψυχή μες στο μυαλό μου.

Δεν έχω χρόνο να ξοδέψω ή να γεμίσω

με παρελθόν ή μέλλον

μα θα σιωπήσω τη φωνή μου για τρεις ιερές ανάσες,

θα χαμηλώσω τα μάτια μου και θα τα θωρακίσω

με μια ανάμνηση απ’ το παλάτι του αύριο.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Gamla stan, Stockholm, Sweden

ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΚΟΧΥΛΙ

 

"Διψάς;"

με ρώτησε ο από μηχανής θαλασσινός θεός

που κολυμπούσε μπροστά από μένα.

Ο ορίζοντας συνέχισε να απλώνεται

σαν μια φλεγόμενη κουβέρτα

κι ο ουρανός, προάγγελος απρόοπτου θαύματος,

συνέχισε να αντιλαλεί

τον απόηχο της ερώτησης.

 

Προσπάθησα να απαντήσω

μα το σπασμένο κοχύλι του χρόνου

που κρατούσα για κούπα

συνέχισε να ξεχειλίζει

κι εγώ, αψηφώντας το όραμα του απείρου,

συνέχισα να αναζητώ

τα τσόφλια.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Norrtälje, Sweden

https://www.cgrimes.com/projects#/bigert-bergstrom-sun-shell-2019/

ΠΕΡΑ ΑΠ’ ΤΗ ΜΝΗΜΗ

 

Κρατώντας γερά τα αλμυρά όνειρα,

διασχίζοντας το ρεύμα, βουτώντας πιο βαθιά

- η δίνη είναι διασκεδαστική -

η φυγή συνεχίζεται πέρα απ’ τη μνήμη

και τη σαθρή συνέπεια της αδράνειας.

Το τέλος ήρθε και έφυγε μα η αρχή έχει δρόμο

με όλους τους πιθανούς τρόπους -

είναι ο μόνος τρόπος πια.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Uppsala, Sweden

ΩΚΕΑΝΟΣ

 

Προσπαθήσαμε να χαρτογραφήσουμε

τα περιγράμματα της ψυχής,

λίγοι όμως μπόρεσαν να νιώσουν

πως εκεί όπου σταμάτησε η ψυχή

ο Ωκεανός είχε αρχίσει.

 

Βασιλική Δραγούνη

Photo: Sigtuna, Sweden

GREECE RACE FOR THE CURE 2022

ΛΥΤΑ ΜΑΛΛΙΑ

Δεν ξεχνούσε ποτέ την ημέρα εκείνη που, παιδί ακόμα, στάθηκε στην κουζίνα μπροστά από μια ασημένια τσαγιέρα με μια έκφραση φρίκης στο πρόσωπό της. Στην αντανάκλασή της είδε κάποια που δεν αναγνώριζε. Η κομμώτρια που την κούρεψε της είχε πει πόσο πολύ της πήγαιναν τα κοντά μαλλιά, μα η τσαγιέρα της αποκάλυψε μεμιάς όλη την αλήθεια.

Και από τότε ορκίστηκε να μην έχει ποτέ ξανά κοντά μαλλιά.

Ωστόσο σήμερα το πρωί, ο ευδιάκριτος ήχος της ξυριστικής μηχανής που γλιστρά πάνω στο κρανίο της είναι αμετάκλητος και τελεσίδικος. Καλύτερα από το να βλέπει τούφες μαλλιών να πέφτουν κάθε φορά στο πάτωμα του ντους. Τα φυλλάδια, άλλωστε, ήταν εξαιρετικά σαφή: εντός δέκα ημερών μετά την πρώτη χημειοθεραπεία, τίποτα δεν πρέπει να 'χει μείνει.

 

Βασιλική Δραγούνη

Από την συλλογή μικροδιηγημάτων «Το κόκκινο φοριέται στην καρδιά», Εκδόσεις Πνοές Λόγου και Τέχνης, Αθήνα, 2020