Phoenix

Phoenix
Our spirit artifacts tell more about ourselves than our confessions.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΛΙΓΟΛΕΚΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΛΙΓΟΛΕΚΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2021

ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ


Μέσα από ένα διαφορετικό πλαίσιο

ακίνητος μας βλέπει ο χειμώνας

πέρα απ' το φως της σκέψης και της μνήμης

κρατώντας τον απόμακρο ήλιο

χλωμό μέσα στο δαχτυλίδι της φλόγας του.

 

Βασιλική Δραγούνη

 

Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #13

Ιστοσελίδα: το Κείμενο

http://tokeimeno.blogspot.com/2021/01/25-13.html

Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Πέμπτη 11 Ιουλίου 2019

ΠΕΤΡΑ

Μια πέτρα απομακρύνθηκε απ' το μονοπάτι
σαν ηχώ φωνής που σβήνει
για να διεκδικήσει την υπόσχεση,
να αποκαταστήσει την απώλεια,
να επιστρέψει την αμφιβολία
-σύμβολα όλων όσων την συνθλίψαν.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #12
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Τετάρτη 10 Ιουλίου 2019

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑ

Όλες οι λέξεις μου πληγώθηκαν βαθιά
στο συρματόπλεγμα κάποιας σκοτεινιασμένης μοίρας
και πέταξαν σαν προσευχή χωρίς απόκριση.
Παρηγορώ τις λέξεις που έχασα
ελπίζοντας πως κάποτε θα επιστρέψουν
καινούργιες κι αχρησιμοποίητες.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #11
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Τρίτη 9 Ιουλίου 2019

ΔΕΙΛΙΝΟ

Χορεύοντας σε σύγχυση
στους παλμούς του σπασμένου φωτός
οι σκιές του δειλινού προετοιμάζονται
να ξεκινήσουν το τραγούδι τους…
Μα η θλίψη ήρθε να τις συναντήσει
προτού αρχίσουν να το τραγουδούν.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #10
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Δευτέρα 8 Ιουλίου 2019

ΣΙΩΠΗΛΗ ΒΑΡΚΑ

Μοναχική σκιά
η μακρά διαμάχη με το χρόνο
περιστασιακή ομοιοκαταληξία
οι λύπες και οι θλίψεις
και η σιωπηλή βάρκα αναχωρεί
σε αναζήτηση ενός καλοκαιριού
που ήταν πάντα εκεί…

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #9
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Κυριακή 7 Ιουλίου 2019

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

Όταν ο ουρανός οπισθοχώρησε
και τα μάτια επιβεβαίωσαν το διαλυμένο φως
Όταν το έσχατο καταφύγιο έγινε
δυσβάσταχτο φορτίο
Σκοτάδι ακολούθησε, και έπαψα να περιμένω
απ' τους τυφλούς αγγέλους να μεσολαβήσουν.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #8
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Σάββατο 6 Ιουλίου 2019

ΑΓΚΑΘΙΑ

Μοναχικά αγκάθια
μου χάιδεψαν το δέρμα
και το τρύπησαν.
Με εκτεταμένα χέρια
στολισμένα προσδοκίες
γύρεψαν να μ’ αγκαλιάσουν
και αισθάνθηκα τον πόνο.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #7
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Παρασκευή 5 Ιουλίου 2019

ΣΚΙΕΣ

Οι φύλακες της μνήμης
περιπλανήθηκαν στον κήπο
των χαμένων χρόνων
σαν σκιές
αναζητώντας το οικείο φως
αυτών που είχαν σκοτώσει
χωρίς καμιά ντροπή
χωρίς καμία τύψη.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #6
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Πέμπτη 4 Ιουλίου 2019

ΣΦΑΛΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ

Δεν άφησες τίποτα πίσω.
Σκιές του παρελθόντος λεηλατούν τ’ άδεια δωμάτια.
Τι  βιάστηκες να ακολουθήσεις;
Είσαι καλύτερα τώρα;
Αν με χρειαστείς, θα είμαι εδώ.
Κοιτάζοντας τα σφαλισμένα σου παράθυρα.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #5
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου


Τετάρτη 3 Ιουλίου 2019

ΔΕΣ

Δες, υπάρχει μουσική στης σιωπής τα σχήματα
Χορός υπάρχει στην ακινησία του αέρα
Χρωματισμένος στην αχλή του πρωινού φωτός, κοίτα
Αυτός είναι ο κόσμος μου μαζί σου.

Βασιλική Δραγούνη


Συμμετοχή στις "25 λέξεις" #4
Ιστοσελίδα: το Κείμενο
Φωτογραφία: Μαρία Νικολάου



Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2017

Homo Universalis

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΡΑΓΟΥΝΗ - ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ, 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017


         

ΧΑΡΑΜΑ

Παρήγορο
λυτρωτικό
το πρώτο φως
αφυπνίζει με δόσεις διαύγειας τις αισθήσεις
καθώς περνά απ’ το κόσκινο του ανέμου
και της σκέψης
για να επισκεφθεί
κάποιον ποιητή
στους δρόμους της πόλης
που χρειάζεται κουράγιο
για να συνεχίσει.



                         

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Ήταν μια λευκή σελίδα.
Στη συνέχεια, μια λέξη
έπεσε πάνω της τυχαία.
Όλη η πτώση επιβραδύνθηκε
στην ψευδαίσθηση της πτώσης,
σαν καθρέφτης που το χρόνο παγώνει
και τη λέξη στοιχειώνει
για πάντα αργότερα.



                       

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Ανοίγω το βιβλίο μου
και τα πάντα πέφτουν έξω.
Λεπτά, πρεσαρισμένα φύλλα
εύθραυστων εποχικών συναισθημάτων,
ομοιοκαταληξίες χωρίς αιτία
και σκονισμένες λέξεις
-όλα χρωματισμένα
με τις δικές τους
εντυπώσεις…



                    

ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ

Κάνε ένα ταξίδι
στο απόλυτο σκοτάδι
που εκτείνεται
πέρα απ’ τη μέρα
και δεν έχει άλλο δρόμο
παρά μόνον αυτόν
που περνά από μέσα
και κανέναν άλλον ταξιδιώτη
παρά μόνο
εσένα.





ΦΤΕΡΟ ΣΠΑΣΜΕΝΟ

Πουλί με φτερό σπασμένο
σε πλουμιστό σχοινί δεμένο
από σκληρό παιδί
που το αγαπά πολύ.
Άνεμος δε φυσά
για να ελευθερωθεί
ο ουρανός μακριά
κι η αγάπη δυνατή.


*Artworks by Nicoletta Ceccoli


Αναρτήθηκε από Γεωργία Κοτσόβολου στις 10:54 μ.μ.
Ετικέτες Εργα φίλων Λογοτεχνία


Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

Homo Universalis

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΡΑΓΟΥΝΗ - ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017



                           

ΑΓΚΑΘΙΑ 

Μοναχικά αγκάθια 
μου χάιδεψαν το δέρμα 
και το τρύπησαν. 
Με εκτεταμένα χέρια 
στολισμένα προσδοκίες 
γύρεψαν να μ' αγκαλιάσουν 
και αισθάνθηκα τον πόνο. 



                            

ΣΚΙΕΣ

Οι φύλακες της μνήμης 
περιπλανήθηκαν στον κήπο 
των χαμένων χρόνων 
σαν σκιές 
αναζητώντας το οικείο φως 
αυτών που είχαν σκοτώσει 
χωρίς καμιά ντροπή 
χωρίς καμία τύψη. 



                            

ΔΕΙΛΙΝΟ

Χορεύοντας σε σύγχυση 
στους παλμούς του σπασμένου φωτός 
οι σκιές του δειλινού προετοιμάζονται 
να ξεκινήσουν το τραγούδι τους… 
Μα η θλίψη ήρθε να τις συναντήσει 
προτού αρχίσουν να το τραγουδούν. 



                           

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

Όταν ο ουρανός οπισθοχώρησε 
και τα μάτια επιβεβαίωσαν το διαλυμένο φως, 
όταν το έσχατο καταφύγιο έγινε 
δυσβάσταχτο φορτίο, 
σκοτάδι ακολούθησε και έπαψα να περιμένω 
από τους τυφλούς αγγέλους να μεσολαβήσουν. 



                      

ΣΙΩΠΗΛΗ ΒΑΡΚΑ

Μοναχική σκιά
η μακρά διαμάχη με τον χρόνο 
περιστασιακή ομοιοκαταληξία 
οι λύπες και οι θλίψεις 
και η σιωπηλή βάρκα αναχωρεί 
σε αναζήτηση ενός καλοκαιριού 
που ήταν πάντα εκεί… 


*Artworks by Nicoletta Ceccoli