ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ ΧΩΡΙΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

 

Μια μέρα στο σχολείο ήταν αρκετή

για να καταρρεύσει η ιστορία του κύρους.

Η εκπαίδευση, μία πλατφόρμα

με προορισμό την πειθαρχία, σε τροχιά εκμάθησης.

Η «παιδική χαρά», μία πλατεία παρέλασης

με ομοιόμορφες γραμμές ελέγχου.

Στολές, διακριτικά, γυαλιστερά παπούτσια,

συγκέντρωση, κανόνες, επιτήρηση -

η διαχρονική απαίτηση κάθε σχολείου.

Η συμμόρφωση, άγραφος κανόνας

και η μηχανική αποστήθιση χρονολογιών και γεγονότων

έμπαινε από το ένα αυτί και απλώς χανόταν

κάπου όπου ο ήλιος δεν λάμπει.

 

Βασιλική Δραγούνη