ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΕΙΟΥ

 

Βυθισμένο σεντούκι θησαυρού

σκουριασμένη κλειδαριά

βρυχηθμοί, δονήσεις

ραγισμένα γυαλιά

σκόνη στις μνήμες

στην άκρη του επίγειου

εικόνες που ξεθώριασαν

κάτω απ’ το βλέμμα του ήλιου.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΑΦΕΤΗΡΙΑ

 

Το σημείο χωρίς επιστροφή

το ορίζω αφετηρία,

σιωπή, υπομονή και εμπειρία

την αμφιβολία αντικαθιστούν με φώτιση -

κι όμως μοιραζόμαστε την ίδια

ενιαία απόγνωση.

 

Ό,τι είναι διαχρονικό στέκει ακίνητο,

είθε εκεί να βρει γαλήνη η ψυχή

είθε η λάμπα εκεί να καίει για πάντα -

όχι η πιο φωτεινή 

μα η πιο μυστηριώδης,

εκείνη που κρατώ με ευλάβεια.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΝΑΥΑΓΙΑ

 

Ναυάγια ονείρων σε αμίλητα λιμάνια
θραύσματα από φεγγάρια σε κλειστά συρτάρια

φωνές περιπλανώμενες σε άδεια βράδια

κι ένας άνεμος που σβήνει της ψυχής τα χνάρια

μα αφήνει πίσω απομεινάρια

και μια μνήμη που χαράζει αόρατα σημάδια.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΣΤΑΧΤΕΣ ΦΕΓΓΑΡΙΩΝ

 

Στάχτες φεγγαριών έκπτωτων τροχιών

ιντερλούδια περασμένων εποχών,

ίχνη σιωπηλών δεήσεων
στις ρωγμές παλιών καθρεφτών,
αντίλαλοι βημάτων που χαθήκαν
σε διαδρόμους άναστρων νυχτών,
άγονοι μουσώνες αναμνήσεων
στο ζενίθ των ουρανών.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΣΙΩΠΗΛΑ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ

 

Αστέρια, σιωπηλά πυροτεχνήματα

στέκονται αμίλητοι φρουροί,

υψώνουν τα φανάρια τους και μένουν σκεπτικοί

κρατώντας σημειώσεις.

Αστέρια, από την αγκαλιά του σύμπαντος 

κατρακυλούν στη γη, 

δεχόμενα την αλλαγή

παρά τον φόβο της πτώσης.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΥΨΗΛΟ ΣΑΣΠΕΝΣ

 

Εαρινή πνοή πλανάται έξω από την εκκλησία

αχνό προμήνυμα άρρητης ευδαιμονίας,

σφυγμός του κόσμου, υψηλό σασπένς

λαμπερός παλμός χορωδίας.

Χρυσά αστέρια γίνονται στάχτη

κατάλοιπο αρχέγονης γενναιοδωρίας

που αντανακλά αμαυρωμένα τρόπαια

θαμμένα στο βαρύ σωρό της ιστορίας.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΚΥΚΛΟΙ ΣΤΗΝ ΥΛΗ

 

Στο λυκόφως ενός κόσμου που φθίνει

η μνήμη, μυστική βροχή,

χαράζει κύκλους στην ύλη.

Αστέρια γεννιούνται

και αστέρια πεθαίνουν

μα το ίχνος τους μένει.

Στις αθέατες πτυχές των καιρών,

καθώς το εφήμερο διαβαίνει,

το αιώνιο σιωπηλά περιμένει.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΛΕΥΚΑ ΦΤΕΡΑ

 

Λευκά φτερά

όπου η ελπίδα

βρίσκεται κοντά -

η ίδια, ένα φάντασμα

φλεγόμενο

από σβησμένο λόγο.

 

Λευκά φτερά

αιωρούνται μακριά

προσεγγίζουν

και εξαφανίζονται

αφήνοντας μια μοναξιά

που τη γεμίζεις φόβο.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

 

Ακίνητες βιολέτες στον κήπο,
καταφύγιο μυστικό.

Σκούροι μοβ άγγελοι σιωπούν.

 

Κρίνα πασχαλινά μαραίνονται
υπό τους ύμνους σκοτεινών ωρών,

ντυμένα με απομεινάρια σύννεφων.

 

Το παρελθόν του Πάσχα,
τα γοτθικά του πλαστικά στεφάνια,
μια ανάσταση που ξέχασε να ‘ρθει.

 

Από τη σαπισμένη άσφαλτο
κάτι επιμένει:

μας βεβαιώνει ακόμα για ζωή.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

 

Στους δρόμους της φωτιάς

υψώνονται φωνές
διαβάζοντας σημεία των καιρών,
μολύβδινοι ουρανοί

ρίχνουν βαριές σκιές στο βράδυ.

 

Επιβλητική και αναπόφευκτη
η νύχτα κυριαρχεί

μα η μέρα δοκιμάζοντας το Φως
αμφισβητεί πεισματικά

το αρχέγονο σκοτάδι.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Breaking Wonderland” by Simon Mccheung 

ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕΙΣ

 

Υπάρχει «ο πραγματικός τύπος εκεί έξω»

κι εκείνος που νομίζεις ότι ξέρεις.

Η αλληλεπίδρασή σου είναι με τον τύπο

που νομίζεις ότι ξέρεις.

Είναι απλώς θέμα πίστης:

να πιστεύεις ότι ο τύπος εκεί έξω

είναι ο τύπος που νομίζεις πως γνωρίζεις.

Συμβαίνουν όμως και εκπλήξεις.

Η διαχείριση των εντυπώσεων

μπορεί να προκαλέσει ψευδαισθήσεις.

 

Συνήθως αλληλοεπιδρούμε

με τις δικές μας ψευδαισθήσεις.

Μεταξύ εντυπώσεων και πραγματικότητας

υπάρχουν εξαρτήσεις

και κάθε σχέση μας βασίζεται

σε αμφίβολες αντιστοιχίσεις.

Μα στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε

πως όταν πέφτει η μάσκα διαλύονται

οι ψεύτικες οι πεποιθήσεις

κι ανακαλύπτουμε πως η αλήθεια κρύβεται

μες στις αποσιωπήσεις.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Silence Between Faces”, surreal urban reflection art print by Matthias Hauser

ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝΑΜΕΣΑ

 

Σέρνεσαι και σκαρφαλώνεις

σκαρφαλώνεις και σέρνεσαι

σε όλη σου τη ζωή, που είναι δική σου.

Σταματάς και ξεκινάς

ξεκινάς και σταματάς,

μετράς το χρόνο σου

που έχεις στη διάθεσή σου.

 

Δεν έχεις άλλο ορίζοντα

για την ανάβασή σου

η οποία είναι αργή, τόσο αργή

σαν τη σιωπή σου.

Είσαι εκτός κι ανάμεσα

ανεβαίνεις όσο πέφτεις

ξεγελάς την αντοχή σου.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “VertigOcean”, surreal seascape poster by Dirk Wüstenhagen

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΚΕΤΟ «ΕΚΕΙ» ΕΚΕΙ

 

Δεν υπάρχει τίποτα εκεί, πια..

Φαίνεται ότι υπήρχαν περισσότερα παλιά

αλλά ο χρόνος έκλεισε την πόρτα οριστικά.

Δεν μπορείς να γυρίσεις εκεί ξανά.

Δεν είναι το ίδιο πια.

Δεν είναι το ίδιο όπως πριν,

τόσα πολλά έχουν εξαφανιστεί.

Ίσως υπήρχε κάτι περισσότερο εκεί, 

από όσα θα μπορούσαμε να θυμηθούμε.

Ίσως υπήρχε κάτι λιγότερο εκεί,

από όσα θα θέλαμε να θυμηθούμε.

Η πιο θλιβερή σκέψη

που είναι δύσκολο να πούμε

είναι πως τα πράγματα

ποτέ δε θα ‘ναι ίδια

παρόλη την ελπίδα μας

και τη φροντίδα.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΝ ΠΕΤΡΑ

 

Αν δεν σε τρελαίνει

το υπάρχον χάος,

είσαι ήδη τρελός.

Κι αν δεν έμαθες να αντέχεις

την κανονικότητα,

τρέφεσαι με όνειρα

διαχρονικά σαν πέτρα

και πνίγεσαι

στο πρωινό φως.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΣΚΙΕΣ ΚΑΙ ΣΠΕΙΡΕΣ

 

Σπείρες καπνού στα δάχτυλα του χρόνου,

σκιές κυλούν πάνω σε γυμνά κλαδιά

και οι εποχές αλλάζουν δέρμα σιωπηλά.

Το τόξο είναι τώρα τραβηγμένο.

Η ηλιακή ακτινοβολία

κρατά τη λάμψη της αυγής

σε μια σκιά

ακριβώς κάτω απ’ το επίπεδο της θέασης

το βέλος ψιθυρίζει στην καρδιά.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΓΚΑΙΡΗΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ

 

Υγρό χιόνι χτυπά

τα φυλλώδη κλαδιά

που αντιστέκονται αλλά μετά

ανατρέπονται όλα λοξά

παρασέρνοντας μαζί τους καλώδια

και βυθίζοντας ολόκληρη την πόλη

στον δέκατο ένατο αιώνα.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΕΝΑ ΣΚΟΥΡΟ ΜΠΛΕ ΑΣΤΕΡΙ

 

Η μπλε πυράκτωση αντανακλάται

στων μεταλλικών καυστήρων τη αχλή

ρίχνοντας χορευτικά φαντάσματα

στην τεράστια οροφή

κι όταν η φλόγα, κουρασμένη 

από μέταλλο κι από σιωπή

στον κύκλο της καύσης μόνο απώλεια προσφέρει

ο ήλιος κλείνει ιστορίες ανείπωτες 

σε ένα σκούρο μπλε αστέρι.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

 

Τα Χριστούγεννα

ξεπερνούν τα σύνορα

η αγαλλίαση

τον αέρα γεμίζει,

στο ριπή των φώτων

αόρατοι άγγελοι

μοιράζονται φτερά,

το τζάκι λαμπυρίζει

ζεστασιά,

πακέτα με φιόγκους

η προσμονή χτίζει.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

 

Όλοι οι δρόμοι ακόμη οδηγούν στη Ρώμη

αλλά στο μονοπάτι έβρεξε

χίλια τραγούδια του Προφήτη

φέρνοντας από την ανατολή μαζί

αδέσμευτο, χειμωνιάτικο παραμύθι

στην φυλλοβόλα ανθρώπινη καρδιά

που πλημμυρίζει, όταν η αυγή χαράζει,

κρυστάλλινες ανταύγειες

απέναντι από έναν ήλιο που σκουριάζει.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΟΙ ΔΙΚΛΙΔΕΣ

 

Φαίνεται ότι οι μεν, οι δεν και η εντροπία

διαλαλούν ρητά την επαχθή συνθήκη

που η προβληματική συνύπαρξη υποκρύπτει

ολισθαίνοντας κάτω απ' την κρύπτη.

 

Αυτός ο κήπος είναι ζωντανός

-η γη τρώει τις σάπιες τις σανίδες

και τα σκουριασμένα τα καρφιά-

 

αλλά η ζημιά προέρχεται απ' το φως,

από τον ήλιο που γυαλίζει τα οστά

κι από του χρόνου τις δικλίδες.

 

Βασιλική Δραγούνη

Από την ποιητική συλλογή «Στιγμιό-Τυπα», εκδόσεις iTravelPoetry, 2025