Ο ΕΡΗΜΙΤΗΣ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΟ ΜΟΥ

 

Ο ωκεανός σηκώνει το στρίφωμά του.
Ο χαμένος φάρος χασμουριέται στην ομίχλη.

 

Βλέπω έναν κάβουρα ερημίτη να διασχίζει την ακτή
του προσφέρω το κρανίο μου για καταφύγιο.

 

Οι γλάροι χάνουν τη μάχη της ταχύτητας.
Το καβούρι κι εγώ βαδίζουμε προς το νερό και το αλάτι.

 

Νιώθω άυλη, ανάλαφρη
σαν αλισάχνη που δεν πρόλαβε να γίνει κύμα.

 

Βασιλική Δραγούνη