ΜΑΥΡΑ ΟΣΤΡΑΚΑ

 

Χορεύει τον τελετουργικό χορό των σειρήνων της    

πάνω στην άμμο που σκεπάζει την ακτή.

Ανακατεύεις μαύρα όστρακα, εκείνη σωπαίνει

και σου προσφέρει ένα γλαρόφτερο λευκό σαν κόκκαλο,
σε αντάλλαγμα για ένα μπολ.

Σου υπόσχεται να χορέψει όλη τη νύχτα για σένα,

μέχρι να λιώσει το φεγγάρι στο νερό,
μέχρι η μνήμη, σαν ομίχλη, να σβήσει ένα ένα τα κεριά.

 

Κλείδωσε την πύλη.

Αν ακούσεις το όνομά σου να έρχεται απ’ τη θάλασσα,
κάνε πως δεν άκουσες.

Αγνόησε τον μισοξεχασμένο ρούνο, χαραγμένο με αλάτι,

που θα βρεις κάποιο πρωί στην πόρτα σου -

αν κι εκείνη ξέρει πως θα τον διαβάσεις.

Μην ρισκάρεις την ψυχή σου για τη δική της.

Είναι η ψυχή σου που ζητά, που θέλει να χαθεί μαζί της.

Γιατί εκείνη ζει στη θάλασσα και η θάλασσα δεν γαληνεύει.

 

Κάθε νύχτα χορεύει για εκείνους που δεν γύρισαν.

Κάθε αυγή μετρά πόσους από αυτούς θυμάται.

Κι αν κάποτε τη λυπηθείς, αν πλησιάσεις αρκετά
μην σκύψεις για να δεις τα δάκρυά της.

Είναι αλμυρό νερό και μέσα έχουν πνιγεί
πολλοί απ’ όσους τόλμησαν να προσπαθήσουν.

Εκείνη ζει στη θάλασσα και δεν μπορεί να γαληνέψει.

Μην επιχειρείς να τη λυτρώσεις.
Δεν μπορεί να σωθεί.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork by Eric Fortune