ΤΟ ΑΠΙΑΣΤΟ ΣΤΗΜΟΝΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

 

Φαντάσματα σε βιτρό,

ιντερλούδιο περασμένων εποχών,

αποτυχημένοι μουσώνες αναμνήσεων

στο ζενίθ του ουρανού.

Αστέρια γεννιούνται

και αστέρια πεθαίνουν.

Κάθε γονίδιο αφήνει το στίγμα του

στο άπιαστο στημόνι του χρόνου,

κάτω από τον αδιάφορο παλμό

περιστρεφόμενων γαλαξιών,

όπου η μνήμη επιμένει

σαν μυστική βροχή

χαράζοντας κύκλους

πάνω στην ύλη.

 

Βασιλική Δραγούνη