Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΑΘΗΣ

 

Πώς να σε απεικονίσω, Νεκρή Φύση,

με λουλούδια… με φρούτα… με γυαλί… 

με οτιδήποτε;

 

Πώς να σε αποδώσω πιο πιστά,

με το μολύβι… με το μάτι… με το νου…

σε μια προσπάθεια να κρατήσω

το φως και τη φθορά σου;

 

Πώς να αποφασίσω,

όταν οι συνθέσεις μαραίνονται…

χαλάνε… ή αλλάζουν τις σκιές τους;

 

πώς να αναδείξω το ταλέντο

από την έλλειψή του...  

Ο χρόνος είναι ασταθής.

 

Βασιλική Δραγούνη