ΟΙ ΤΡΟΧΟΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

 

«Άργησα,

άργησα πάλι»

είπε το Λευκό Κουνέλι

κοιτάζοντας το ρολόι τσέπης του

με αγανάκτηση.

Γύρισε τον λεπτοδείκτη λίγο προς τα πίσω

και μελέτησε τη νέα ώρα

με ικανοποίηση.

Γνώριζε ότι το αποτέλεσμα θα ήταν περιορισμένο,

ότι δεν θα γινόταν καμία επανάσταση στον χρόνο

εκτός και αν μπορούσε να γυρίσει τους λεπτοδείκτες προς τα πίσω

σε όλα τα ρολόγια, παντού

κι αυτό τον έκανε να αισθανθεί καλύτερα

για λίγο.

Είχε συλλογιστεί πολλές φορές

το ζήτημα του χρόνου.

Ήξερε ότι τα ρολόγια και τα ημερολόγια ήταν αδιάφορα

στο πέρασμά του,

κάτι που τον καθιστούσε, τρόπον τινά,

χειραγωγίσιμο.

Φιλοσοφικά μιλώντας,

ήξερε ότι μπορούσε να αλλάξει την ώρα.

Θα μπορούσε να σπάσει το ρολόι

και να την παγώσει.

Να το κάνει θρύψαλα.

Αλλά ακόμα και τότε, γνώριζε

πως οι τροχοί του χρόνου

θα εξακολουθούσαν να γυρνούν

κάθε φορά.

 

Βασιλική Δραγούνη