ΟΙ ΤΡΟΧΟΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

 

«Άργησα,

άργησα πάλι»

είπε το Λευκό Κουνέλι

κοιτάζοντας το ρολόι της τσέπης του

με αγανάκτηση.

Γύρισε λίγο πίσω τον λεπτοδείκτη

και μελέτησε τη νέα ώρα

με ικανοποίηση.

Γνώριζε ότι το αποτέλεσμα θα ήταν περιορισμένο -

εκτός και αν μπορούσε να γυρίσει πίσω τους λεπτοδείκτες

σε όλα τα ρολόγια, παντού,

αλλά τον έκανε να αισθανθεί καλύτερα

για λίγο.

Είχε συλλογιστεί το θέμα του χρόνου

πολλές φορές.

Ήξερε ότι τα ρολόγια και τα ημερολόγια ήταν αδιάφορα

στο πέρασμά του,

κάτι που τον καθιστούσε, τρόπον τινά,

χειραγωγίσιμο.

Φιλοσοφικά μιλώντας,

ήξερε ότι μπορούσε να αλλάξει την ώρα.

Θα μπορούσε να σπάσει τους τροχούς του ρολογιού

και να την ακυρώσει.

Να το ρίξει κάτω και να γίνει θρύψαλα.

Αλλά, ακόμη κι έτσι, γνώριζε

πως οι τροχοί του χρόνου

θα συνεχίζαν να γυρνούν

κάθε φορά.

 

Βασιλική Δραγούνη