Βασιλική Δραγούνη, "Εφήμερη στιγμή" | "Το ίχνος" 

* α’ δημοσίευση στροφές 3/7/2019

 

Εφήμερη στιγμή

 

Καλοκαίρι τώρα

κι όλα ακέραια στο ημίφως

που τέμνει αδιάκοπα

τα σκοτεινά παράθυρα του χθες

απ’ όπου οι θλίψεις ατενίζουν

τις στιγμές.

 

Κι όλα τα δέντρα

πληγώνονται στον τοίχο

κι ο τυφλός άνεμος σκορπίζει

την εφήμερη στιγμή

μα οι στάχτες

είναι πάντα εκεί.

 

*****

Το ίχνος

 

Κοίτα τι έχει κάνει η θάλασσα:

εκείνες τις γραμμές σκιάς

που εξοστράκισε το φως σε ραβδωτά μοτίβα,

σαν σήματα ευανάγνωστα

πάνω στης μνήμης μας την πέτρα,

επέστρεψε να τις αλλάξει πάλι

σβήνοντας κάθε αγγίγματος το ίχνος.

 

"Δικό μου είναι", ισχυρίζεται η θάλασσα

και επιστρέφει γι' άλλη μια φορά

σαρώνοντας την άμμο της ζωής μας,

σκορπίζοντας την τέφρα,

χαράζοντας κάθε πληγή-σκιά

γραφή βαθιά σε πέτρα

πάνω εύθραυστη.

 

Φωτογραφία από https://busy.org/@osazuisdela/naquela-tarde

Δημοσιεύτηκε 3rd July 2019 από τον χρήστη στροφές/strophess ποιητικά/ poetics