ΟΧΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

 

Ανάμεσα στις κορυφές 

του αμείλικτου στρες

και της βασανιστικής έντασης

απλώνεται μία πλατιά κοιλάδα

μουδιασμένων συναισθημάτων.

Εκεί καταφεύγουν όλα τα πλάσματα,

μεγάλα και μικρά,

αναζητώντας μία πρόσκαιρη ασφάλεια.

 

Η κοιλάδα απειλείται

με πυρηνικό όλεθρο

ενώ η επίμονη ικανότητα των θαμνώνων

να αναγεννιούνται από τις στάχτες

χαράζει νέους οδικούς χάρτες

της ανθρώπινης πορείας.

 

Μολυσμένος αέρας και νερό,

υποδομές σε ερείπια,

ατελείωτες ριπές θανατηφόρων πυρών.

Κι όμως, η εξέλιξη συνεχίζει την πορεία της

σύμφωνα με το προκαθορισμένο πρόγραμμα.

 

Φυσικά, η απώλεια αμέτρητων ζωών 

στην εποχή αυτή

θεωρείται ένα εύλογο αντίτιμο

για το προνόμιο της ζωής.

 

Αρκεί να κοιτάξεις

τη Μεγάλη Εικόνα.

 

Βασιλική Δραγούνη