ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ
Τρεις γενιές φαντασμάτων
χορεύουν πάνω στη σκόνη της παλιάς,
βρώμικης μοκέτας.
Ένα φως παραθύρου, μια πνοή αέρα
τίποτα περισσότερο.
Ο ρυθμός τους ξεκουράζεται
σε δρόμους τόσο δύσκολους,
που τους σπάνε τα κόκκαλα
κάθε φορά που πέφτουν.
Βασιλική
Δραγούνη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.