ΕΝΑ ΦΩΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗΣ
Ίσως ο παράδεισος χρειάζεται επαναπροσδιορισμό,
οπότε ποιον μένει να εμπιστευτούμε;
Βεβαίως όχι τους πολιτικούς, σίγουρα όχι
τους πωλητές μεταχειρισμένων αυτοκινήτων,
ούτε τις εφημερίδες ή τις ειδήσεις της τηλεόρασης
ή τα δρομολόγια των λεωφορείων
ή όλους αυτούς τους «αποκατεστημένους» καταδικασμένους,
ούτε τα αρπακτικά οποιασδήποτε φυλής, θρησκείας
ή ανατροφής.
Η πολλαπλότητα της αλήθειας
δίνει ένα φως καθοδήγησης
χωρίς βιώσιμες προσδοκίες.
Βασιλική Δραγούνη
Ο ΞΕΝΟΣ
Είσαι ένας ξένος που χτυπά
μια πόρτα που έχεις δει στα όνειρα.
Αναρωτιέσαι αν αυτή η πόρτα
οδηγεί σε διαδρόμους με τοιχογραφίες
των επιλογών σου που ποτέ δεν τόλμησες,
αν οδηγεί σε ευκαιρίες
σε εμπόδια ή σε δίνες.
Θα συναντήσεις έναν φίλο ή έναν διάβολο;
Θα ξαναχτυπήσεις ή θα αποφύγεις
να αντιμετωπίσεις την αλήθεια;
Βασιλική Δραγούνη
ΛΕΥΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
Τα ήσυχα μυαλά μπορεί να μπερδεύονται
ή να φοβούνται
αλλά αντιμετωπίζουν την τύχη
ή την ατυχία
με τον δικό τους ιδιωτικό ρυθμό.
Παρατηρούν το ένα το άλλο αρκετά
και αφήνουν τη σιωπή τους να αιωρείται
σαν λευκή σημαία
μια μέρα χωρίς αέρα.
Βασιλική Δραγούνη
Artwork: “The Time Of White Flags” by Mariusz
Lewandowski, 2017
THE FLOW OF ENDLESS WATER
Soft enough to cradle
light
strong enough to break
stone
falls as
insubstantial cloud
something restless,
something raw.
First the silence, then the roar
splits the world that
once was
scatters sky into the
sea
where light dissolves.
Restless in its
wandering
rises, falls, returns
soft yet strong, in
stillness shapes
in motion, it forgets.
The flow of endless
water
reflects what has been
lost
and echoes what
remains.
It yields, yet never
breaks.
Vasiliki Dragouni
We are honored to present a special live session from Greece & Cyprus, curated by Irene Doura Kavadia, at the Panorama International Literature Festival 2025. This literary gathering will bring together distinguished poets and authors, celebrating the rich literary heritage of Greece and Cyprus while fostering cultural exchange on a global platform.
WELCOME ADDRESS
Despena Dalmaris
(Member, Organising Committee, PILF)
GUEST OF HONOUR
Theodore Dalmaris
MODERATOR
Vasiliki Dragouni
GREEK TEAM
REPRESENTATIVE
Smaragdi Mitropoulou
CYPRIOT TEAM
REPRESENTATIVE
Adelaida
Demou-Papageorgiou
VOTE OF THANKS
Nouli Tsagaraki
(Editor, Writers Edition Magazine)
OUR DELEGATES
• Georgia Douni
• Dimitris Karousis
• Christos Sanos
• Ioanna Ioannidi
• Efi Hantzouli
• Aggeliki Kompocholi
• Stella Sorotou
• Dimosthenis
Despotidis
• Christos Ntikbasanis
• Valia Toumboulidou
• Alexandra Psaropoulou
• Levent Atikoglou
Date: 15th February
2025
Time: 7:30 PM (Greece
Time)
Mode: Hybrid
Join us in this enlightening literary exchange, where
words transcend borders and voices unite in a celebration of culture, heritage,
and the power of storytelling.
Register Here:
Global: https://rzp.io/l/PILF2025Global
Greece & Cyprus: https://rzp.io/l/PILF2025GreeceCyprus
Writers Capital
International Foundation
info.writersedition@gmail.com
#PILF2025 #PanoramaLiterature #GlobalPoetry #GreekLiterature #CypriotLiterature #IreneDouraKavadia #LiteraryVoices
.jpg)
Η ΟΓΔΟΗ ΜΕΡΑ
Μετά ήρθε μια άλλη μέρα,
η όγδοη μέρα, η ξεκούραστη.
Το θαύμα του σύμπαντος ολοκληρώθηκε
και μας συγχώρησε όλες τις στιγμές
που οι προσευχές μας έγιναν ανούσιες ιστορίες
Μας συγχώρησε την ανικανότητα να ακούσουμε
τις δονήσεις της σιωπής,
τη φωτιά στα φρένα των λέξεων,
τα αιχμηρά θραύσματα των φωνηέντων
και τις πνιγηρές καμπύλες τους -
κάθε πάτημα των φρένων ένα γλίστρημα
προς τη λάθος κατεύθυνση.
Μας συγχώρησε την απληστία μας,
τα δάκρυα και τον θυμό μας
Μας συγχώρησε τις πράξεις,
τις ληστείες του χαρτιού και του φωτός,
της ανοργανωσιάς, της δυσπιστίας
Μας συγχώρησε που κλέψαμε την καθαρότητα
στον ψαλμό και την εικόνα
Μας συγχώρησε για τις εννέα ημέρες
κάθε εβδομάδας
Μας συγχώρησε γιατί ξεχνάμε
από πού προερχόμαστε και πού ανήκουμε
Και μας χάρισε
το θαύμα της ανάπαυσης.
Βασιλική Δραγούνη
ΣΤΙΛΠΝΗ ΛΕΠΙΔΑ
Ο χρόνος ταλαντεύει
το κοφτερό σπαθί του.
Η στιλπνή λεπίδα πετσοκόβει
ύψος και βάρος
και κομμάτια της καρδιάς σου.
Κουβαλάς τα σημάδια του
σε ρυτίδες, κηλίδες,
φλέβες που θρυμματίζονται
κάτω απ’ το δέρμα σου.
Όταν ο χρόνος τελειώσει,
η μεταμφίεσή σου
θα κοπεί στα δύο.
Θα δεις τον εαυτό σου
όπως είναι.
Βασιλική Δραγούνη
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ
Ένας προσδιορισμός γραμμής
ένας προσδιορισμός τιμής:
η γραμμή της ζωής που καμπυλώνει προς τα κάτω
η γραμμή της τύχης που ξεθωριάζει
η γραμμή της καρδιάς που θρυμματίζεται
η γραμμή του κεφαλιού
η γραμμή της σταθερότητας
η γραμμή κοντά στην στάση του λεωφορείου -
ένα τετράγωνο μακριά από τη θεατρική σκηνή.
Μετά υπάρχουν τα ωροσκόπια
η πρόβλεψη των τάσεων - όχι των συμβάντων
και των μελλοντικών σχηματισμών πλανητικών σωμάτων
η πορεία του πεπρωμένου
η αποδυνάμωση του αντίχειρα
η ανάγκη να αντικατασταθεί μια άρθρωση
να μεγαλώσει ξανά ένα δάχτυλο -
κάπως κάπου χάνουμε αυτό που ήμασταν
αυτό που δεν ήταν γραφτό να είμαστε.
Βασιλική Δραγούνη
ΕΝΑ ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ
Στο ναό με την τριγωνική ζωφόρο
το στρογγυλό ρολόι
πάντα σταματά σε μια συγκεκριμένη ώρα
μα η ακανόνιστη σκιά που βρίσκεται στο κέντρο του
τρέχει γρήγορα και επανειλημμένα.
Κάτω από τον κόκκινο πύργο του νερού
η άδεια καρέκλα σαπίζει σταδιακά
στα κύματα της θάλασσας
και η Αφροδίτη κοιμάται στη σαρκοφάγο.
Το μεγαλύτερο μέρος του σώματος
αποτελείται από σπασμένο βιολί, γύψινη μάσκα,
συνθετικό καουτσούκ και ξύλο.
Δυο γυναικείες φιγούρες περπατούν
μέσα στις ατελείωτες στοές που γέρνουν στον ορίζοντα,
τα πρόσωπά τους λάμπουν
καθώς οι ιππότες με τα μαύρα άλογα στρίβουν στη γωνία.
Σε κάθε παράθυρο της αψίδας
υπάρχει ένα άγαλμα που κοιτάζει προς τα εκεί
που φαίνονται οι σκιές όλων των πραγμάτων.
Πώς θα μπορούσαμε να βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι
αφού μόλις εμφανιστούμε σταματάνε να μιλούν
και παγώνουν σε μια άδεια στάση,
καθώς ανεβαίνουμε την απέραντη πλαγιά του φωτός
χωρίς τίποτα άλλο, παρά ένα βιβλίο
με ένα σιδερένιο τριαντάφυλλο
μέσα στις σελίδες του.
Βασιλική Δραγούνη
ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΑΠΟ ΝΕΟΝ
Σαν πεταλούδα από νέον
στο σκοτεινό φως
μιας άλλης μέρας,
η μούσα του επικείμενου
τοποθετεί τις λέξεις γύρω της
σαν εξιλέωση.
Είναι η μεταφορά του εαυτού της
η συντομία του λεπτού
η αστραφτερή σιωπή της ώρας,
μία κρυφή υπόσχεση της άνοιξης
που κυματίζει
στις φλεγόμενες ακτίνες του ήλιου.
Βασιλική Δραγούνη
ΤΟ ΑΛΛΟΘΙ ΤΗΣ ΜΟΥΣΑΣ
Τι μπορεί να διαψεύσει η άδεια καρέκλα -
την αλλαγή της εποχής, το άλλοθι της Μούσας;
Καθοδηγώντας το προσκύνημά μας
σε ελπίδες και ένστικτα,
σε άγριες προαισθήσεις, φερομόνες
και μπερδεμένα, ζυγισμένα συναισθήματα,
η ζωή είναι μια απάντηση
στο αίνιγμα του χρόνου.
Βασιλική Δραγούνη
ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΗΣ
Το πραγματικό της όνομα είναι Αφροδίτη
ένα όνομα που αγαπούν οι καθρέφτες
ένα όνομα που προτιμά η ματαιοδοξία
το πρωταρχικό της όνομα.
Η γάτα λέει ότι το όνομά της είναι Άρτεμις
γιατί κυνηγά τη ματαιοδοξία
και κατέχει εναλλακτικά οράματα δύναμης.
Εκείνη πάλι θεωρεί πως της ταιριάζει
το όνομα Ανατολή
γιατί αν και έχει γεννηθεί χειμώνα
είναι ένα παιδί του αιώνιου καλοκαιριού.
Ο χρόνος την αποκαλεί Ραστώνη
και αυτό είναι επίσης το όνομά της
γιατί αγαπά όλα τα πράγματα
που είναι αργά και αβίαστα.
Η θλίψη την αποκαλεί Σοφία
γιατί έχει μάθει την υπομονή και τη σιωπή
και άλλες αρετές της απώλειας και της στέρησης.
Και η σιωπή την ονομάζει Ηχώ
γιατί χορεύει τη χαρά των λέξεων
μιλάει με τη μουσική
και τα αποκαλεί συνώνυμα.
Το Εδέμ είναι το μυστικό της όνομα
αν και χρησιμοποιείται με φειδώ.
Μόνο όσοι την αγαπούν πραγματικά
μπορούν σε αυτό να καταφύγουν.
Βασιλική
Δραγούνη
ΕΝΑ ΑΝΟΙΓΜΑ ΦΤΕΡΩΝ
Αν το για πάντα είναι άχρονο
και περιέχεται σε ένα όνειρο,
τι είναι ο ύπνος;
Αν η κατανόηση είναι γνώση
και η γνώση είναι σκοτεινή λάμψη,
τι είναι η αμφιβολία;
Αν η ανάγκη είναι στο κέντρο της επιθυμίας
και η γαλήνη είναι η ουσία της επιθυμίας,
ποια είναι η περίμετρος;
Αν το πνεύμα είναι ένα άνοιγμα φτερών
στο άμορφο βάθος,
τι συγκρατεί το κενό;
Βασιλική
Δραγούνη
Artwork: Surreal Angel
Painting by Kloska Ovidiu
ΜΠΟΥΚΕΤΑ ΑΠΟ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ
Είμαι η περήφανη μητέρα
του νεότερου εαυτού μου,
το κορίτσι που τοποθετεί
μπουκέτα από ηλιοτρόπια
στην καρδιά μου.
Πόσο το λατρεύω αυτό
το μικρό κορίτσι-φάντασμα
με τα μικρά, ντροπαλά του πόδια
που χοροπηδά με γυμνά πέλματα
μέσα στο αίμα μου.
Βασιλική
Δραγούνη
Artwork: “Little Girl with Sunflower” by Brenda Peake, 2020
A
SUMMER TRANSCENDENCE by Vasiliki Dragouni
Poems
in nine languages
Edizioni
Universum has once again brought out an edition of its bibliophile poetry
volumes paired with beautiful images, for which the poems of Vasiliki Dragouni
are particularly well suited, as her previous poetry volumes have already
shown.
As
with the images, the texts illuminate the most varied diversity of human
existence. It is the ever-relevant themes that are dealt with here, such as
love, time, identity and the mystery of life itself. Which person is not
ultimately a lonely island, as skillfully portrayed in the poem "Three
Holy Breaths", and has to see how he copes with it.
The
intellect influences artistic creativity and creativity influences the rigor of
thought but also emotion, as the following poem shows:
LITTLE EMPTY THINGS
Our truth is the great
curse
of time and thought.
Our wishes are little
empty things
that learn to cry.
Our survival is a
connection
between logic and luck.
Our grief is wise
and will always be
part of our truth.
Because the truths are
independent of time, space, culture and region of the world.
OUR FLEETING TIME
Untamed, uncontrollable
and prone to wandering
our fleeting time
is just a whisper
fragile and hidden
from the range of
indifference
and the scalpel of
corruption,
preoccupied with
gravity,
transportation, death
and secrecy.
Down the dusty dirt
roads
goes unnoticed,
unwarned
and appears invisible
to most human eyes.
Everything
is fragile in this world, happiness, health and, as the poem above shows, even
time. Where is the lighthouse that shows us the way out of this dilemma?
Vasiliki Dragouni is one, because her words can not only describe and accuse,
but also heal. Silence can be particularly healing after the hustle and bustle
of everyday life:
THE SILENCE THAT
FOLLOWS
When the ocean of faces
calms down,
I retreat into the
restful silence
of an empty shell.
Night agrees with me:
to remember to sink
in the rhythms of life
and not in the
dissonance
of existence.
How
much wisdom lies in the following lines. Doesn't the background all too often
blur in front of the foreground, the easily recognizable, and yet it is the
blurred that touches us:
A STILL IMAGE
A still image
with clear foreground
and blurred background:
an intense fog
split on a marble page
touched my shoulder
with a trance in hand.
Nothing
dies out in the short term and everything will die out one day. Just because
this time is so far away does not rob us of the illusion that the clock will
always show the time and that the setting sun will rise again in the morning
(Poem: The Illusion of Extinction).
We
smile, but we don't always feel like it, the inner face can be very empty, and
sometimes these are our thoughts too:
THE CLOCK OF TIME
It’s not the empty,
inner face
or the still hands
that threaten with
stagnation
but the tiny tic tac
that measures the
pulse, defines space
sighing in the paths of
hour hand.
And the clock of
flowing time
keeps ticking the
alphabets of night
when reasoning fades.
Vasiliki
Dragouni not only masters all the subtleties of language, she has developed all
her talent with great feeling and thus shows us everything that makes a great
poet. But the most important thing is: she touches us!
Finally,
we should also remember the introductory quote by Giovanni Campisi:
When idiots become
gods,
they unleash the
apocalypse.
The news reports tell
us about it every day.
*****
A
SUMMER TRANSCENDENCE by Vasiliki Dragouni
Gedichte
in neun Sprachen
Edizioni Universum hat wieder einmal eine Ausgabe seiner bibliophilen Lyrikbände gepaart mit wunderschönen Bildern herausgebracht, wofür sich gerade die Gedichte von Vasiliki Dragouni mehr als gut eignen, wie auch schon ihre bisherigen Gedichtbände zeigen.
So
wie bei den Bildern wird in den Texten die unterschiedlichste Manigfaltigkeit
des menschlichen Daseins beleuchtet. Es sind die allzeit gültigen Themen, die
hier behandelt werden, wie Liebe, Zeit, Identität und das Geheimnis des Lebens
schlechthin. Welcher Mensch ist letztlich nicht eine einsame Insel, wie sie im
Gedicht „Drei Heilige Atemzüge“ gekonnt darstellt, und muss schauen, wie er
damit zurechtkommt.
Der
Intellekt beeinflusst die künstlerische Kreativität und Kreativität beeinflusst
die Strenge des Denkens aber auch die Emotion, wie das folgende Gedicht zeigt:
KLEINE LEERE DINGE
Unsere Wahrheit ist der
große Fluch
der Zeit und des
Denkens.
Unsere Wünsche sind
kleine leere Dinge,
die lernen zu weinen.
Unser Überleben ist
eine Verbindung
zwischen Logik und
Glück.
Unser Schmerz ist weise
und wird immer Teil
unserer Wahrheit sein.
Denn die Wahrheiten
sind unabhängig von Zeiz, Raum, Kultur und Weltgegend.
UNSERE FAHRZEIT
Unsere flüchtige Zeit
ist unzähmbar,
unkontrollierbar
und neigt dazu,
umherzuschweifen.
Sie ist nur ein
Flüstern,
zerbrechlich und
verborgen
durch die Skala der
Gleichgültigkeit
und das Skalpell der
Korruption,
beschäftigt mit
gravitativem Transport,
Tod und Geheimhaltung.
Auf den staubigen
Feldwegen
verläuft es unbemerkt,
ohne Vorwarnung
und scheint für die
meisten menschlichen Augen
unsichtbar zu sein.
Alles
ist zerbrechlich in dieser Welt, das Glück, die Gesundheit und wie das obige
Gedicht zeigt, sogar die Zeit. Wo ist der Leuchtturm, der uns den Weg aus
diesem Dilemma zeigt? Vasiliki Dragouni ist einer, da ihre Worte nicht nur
beschreiben und anklagen, sondern auch heilen können. Besonders heilsam kann
nach dem Trubel des Alltags die Stille sein:
ES FOLGT STILLE
Wenn das Meer der
Gesichter nachlässt,
ziehe ich
mich in die erholsame
Stille
einer leeren Hülle
zurück.
Die Nacht stimmt mit
mir überein:
Sie erinnert mich
daran,
mich auf die Rhythmen
des Lebens einzulassen
und nicht auf die
Dissonanzen
der Existenz.
Wie
viel Weisheit liegt in den folgenden Zeilen. Verschwimmt der Hintergrund nicht
viel zu oft vor dem Vordergründigen, dem leicht zu Erkennenden, und doch ist es
das Verschwommene, das uns berührt:
EIN STANDBILD
Ein Standbild
mit scharfem
Vordergrund
und verschwommenem
Hintergrund:
Ein intensiver Nebel
bricht auf einem
Marmorregal
und er berührt
unbewusst
meine Schulter mit
einer Hand.
Nichts
stirbt kurzfristig aus und alles wird doch eines Tages aussterben. Nur weil
diese Zeit so weit weg ist, raubt sie uns nicht die Illusion, dass die Uhr
immer weiter die Zeit anzeigen wird, und die untergehende Sonne auch wieder am
Morgen aufgeht (Gedicht: Das Trugbild des Aussterbens).
Wir
lächeln, und doch ist uns nicht immer dazu zumute, das innere Gesicht kann
schon sehr leer sein, und manchmal sind dies auch die Gedanken:
DIE UHR DER ZEIT
Es ist nicht das leere,
innere Gesicht
oder die bewegungslosen
Zeiger,
die mit Stillstand
drohen,
sondern das winzige
Häkchen,
das den Puls misst, den
Raum definiert
und in den Bahnen des
Stundenzeigers seufzt.
Und die Uhr der Zeit
läuft,
um die Alphabete der
Nacht zu markieren,
wenn das Denken
verblasst.
Vasiliki
Dragouni beherrscht nicht nur alle Feinheiten der Sprache meisterhaft, sie hat
alles Talent ausgesprochen tief empfindend entwickelt und zeigt uns somit
alles, was eine große Dichterin ausmacht. Aber das allerwichtigste ist: Sie
berührt!
Zuletzt
sei auch noch auf den einleitenden Spruch von Giovanni Campisi erinnert:
Wenn Idioten zu Göttern
werden,
lösen sie die
Apokalypse aus.
Die
Nachrichtensendungen berichten uns tagtäglich davon.
Kurt F. Svatek
Professor, poet, critic
Book cover painting: Georgina Tsismalidou
