Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

ΓΩΝΙΑ ΛΗΨΗΣ

Η παλιά φωτογραφική μηχανή πουλήθηκε για ένα τραγούδι
ή μάλλον για ένα μικρό κομμάτι της αυγής
-πάντοτε είχε μια λαχτάρα για το φως.

Ένα αδύναμο φέγγος μισοτελειωμένου κεριού
αιχμαλώτιζε εικόνες όταν η κάμερα δεν είχε φιλμ,
δημιουργώντας έτσι τον δικό της μύθο.

Ένας ξένος κατέχει τις μνήμες της τώρα
που άλλαξαν οι εποχές κι η θλίψη ήρθε και κάθισε,
φορώντας μια ακλόνητη έκφραση. Το φως δεν χρειάζεται πλέον.

Η κάμερα ευθυγραμμίζει την προοπτική με τον χρόνο
και απαθανατίζει θολερά τοπία
που εμφανίζονται με λίγο πρώιμο χειμώνα στις γωνίες.


Βασιλική Δραγούνη


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου