ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΡΑΓΟΥΝΗ «Κάποιος που
γράφει ένα ποίημα» Ένα ενδιαφέρον άρθρο στα πλαίσια της συζήτησης για τη «σχέση
ποιητή και ποίησης»
ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ γνώσης Ιούνιος 2017
Σ Υ Ζ Η Τ Η Σ Η
σχέση ποίησης και ποιητή
Αθήνα 
Ελλάδα
Η Βασιλική Δραγούνη για τη «σχέση ποιητή και ποίησης»
«Κάποιος που γράφει ένα ποίημα πιστεύει σε μια ευαίσθητη, δονητική ποικιλία διαφορών, όπου το «εγώ» μπορεί να γίνει «εμείς ….»
ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ
Κάποιος που γράφει ένα ποίημα νιώθει την ώθηση να ταξιδέψει πέρα από τους παλιούς ορίζοντες, μέσω της λυτρωτικής τελετουργίας της γραφής. Καταφεύγει στην ποίηση γιατί πιστεύει ότι έχει να κάνει με κομμάτια ανεξερεύνητα του εαυτού. Καταφεύγει επίσης στην ποίηση για να βιώσει την εμπειρία της υπέρβασης των στενών ορίων του εαυτού, για να εισάγει ένα οπτικό πεδίο που πιθανόν να μην μπορούσε να αντιληφθεί με άλλον τρόπο.
Κάποιος που γράφει ένα ποίημα θέτει τις λέξεις σε ένα δυναμικό πεδίο. Οι λέξεις αποκτούν πολικότητα και μαγνητικά φορτία. Μέρος του φορτίου, είναι το ιστορικό εργασίας των ίδιων των λέξεων, το πώς κάποιος τις έχει βιώσει, χρησιμοποιήσει, αμφισβητήσει ή βασιστεί σε αυτές κατά τη διάρκεια της ζωής του. Το θέατρο οποιουδήποτε ποιήματος είναι μια συλλογή αποφάσεων σχετικά με το χώρο και το χρόνο – το πώς αυτές οι λέξεις παρατάσσονται στη σελίδα, με ποιες παύσεις, ποια ροή, ποια φρασεολογία, με ποιον τρόπο συναντούν την ανάσα αυτού που τις διαβάζει. Και πώς, εν τέλει, διαπερνούν τον πυρήνα της έκφρασης και μετατρέπονται σε εικόνες, πυροδοτώντας έτσι τη σκέψη του αναγνώστη.
Κάποιος που γράφει ένα ποίημα μπορεί να περιμένει από έναν αναγνώστη να νιώσει τα όριά του, ή και όχι, καθώς αυτό εξαρτάται από την πραγματικότητα, το ψυχικό τοπίο, τις διάχυτες εικόνες, μνήμες, παραστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα του συνειδητού και υποσυνείδητου κόσμου αυτού που το διαβάζει. Ο αναγνώστης που καλείται να διαβάσει το ποίημα, μοιάζει ν’ αναρωτιέται: «Υπάρχω εγώ σε αυτό το ποίημα;» – κι αυτή δεν είναι μία απλή ή αφελής ερώτηση.
Κάποιος που γράφει ένα ποίημα πιστεύει σε μια ευαίσθητη, δονητική ποικιλία διαφορών, όπου το «εγώ» μπορεί να γίνει «εμείς» με τη χρήση μιας εν μέρει κοινής γλώσσας στην οποία ο καθένας μπορεί να μεταφέρει τον δικό του καρδιακό παλμό, μνήμες και εικόνες. Όταν το ποίημα περνά στα προσωπικά συμφραζόμενα του αναγνώστη, αποκτά νέες σημασίες. Η αυτοαναφορά είναι πάντοτε δυνατή: το «εγώ» του ποιητή γίνεται ένα καθολικό «εμείς», το θραύσμα του καθρέφτη του περιέχει τον κόσμο.
*****
ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ
Ποιητική δημιουργία της Βασιλικής Δραγούνη
Στην αίθουσα της μάταιης αναμονής περιμένει
με το καλό της καπέλο με το βέλο και το γκρι ταγιέρ
τα πόδια σταυρωμένα όμορφα σε μαύρα ψηλοτάκουνα
-σαν πλάνο από νουάρ ταινία περασμένων εποχών-
κοιτάζει έξω τη νύχτα κι εκείνη της ανταποδίδει το βλέμμα
μέσα από το καθρέφτισμα του τζαμιού. Νομίζω πως είναι
η μητέρα μου. Υπομονετική όπως πάντα, όμορφη στα γκρι,
καθισμένη εκεί με το καμηλό παλτό της με τον γούνινο γιακά
ριγμένο πάνω απ’ τον ώμο. Σκέφτεται ότι θα βρέξει.
Θυμάμαι καθαρά τη μορφή της να αναδύεται
μέσα από ειδικά εφέ και αδυσώπητα σύμβολα ονείρων
τον μαύρο καναπέ, τους τοίχους στο χρώμα της ώχρας, το μπλε χαλί,
τις λευκές κολώνες έξω από το παράθυρο, την υγρή μυρωδιά του αέρα.
Πότε τα μαλλιά της πρόλαβαν να ασπρίσουν, αναρωτιέμαι.
Δεν φαίνεται να προσέχει ότι είμαι εκεί. Είμαι έξω απ’ το πεδίο παρατήρησής της.
Το μυαλό της τριγυρνά σ’ άγνωστους διαδρόμους του μέλλοντος
καθώς κρατά την τσάντα της σφιχτά στα γόνατα
-όλα τα σημαντικά χαρτιά της είναι μέσα. Έχω την αίσθηση πως φεύγει
οριστικά αυτή τη φορά. Δεν έχω γεννηθεί ακόμη κι όμως έχει ήδη γεράσει.
Κάποιος έχει αλλάξει την ιστορία μας
-κάποιος που καθυστέρησε να έρθει ή που δεν ήρθε ποτέ-
κάποιος που πασχίζει να τον δει μες στο σκοτάδι.
Ίσως ο χρόνος δεν έληξε ακόμη -ή η αμυδρή προσπάθεια των κεριών
να φωτίσουν αυτό το ταμπλό αόριστης μετάβασης.
Ίσως βρέξει και τότε θα επιστρέψει στο δωμάτιό της.
Έχει τον έλεγχο της ύπαρξής μου, αυτή η γυναίκα
-που τόσο θέλω να παρηγορήσω- που φαίνεται να φοβάται
για την αβέβαιη κατεύθυνση του ταξιδιού της.
*****
ΜΙΚΡΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ 
Η Βασιλική Δραγούνη γεννήθηκε στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Αγγλική Φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ευρωπαϊκή Συγκριτική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης (Βέλγιο) και έχει μεταπτυχιακό στις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές Πανεπιστημίου Πειραιώς. Εργάζεται στον αεροπορικό χώρο. Ποιήματα και διηγήματά της έχουν βραβευθεί σε Πανελλήνιους και Διεθνείς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχουν εκδοθεί σε συλλογικές ανθολογίες ποίησης και διηγημάτων καθώς και σε λογοτεχνικά περιοδικά. Ποιήματα και κείμενά της έχουν επίσης δημοσιευτεί στο διαδίκτυο σε λογοτεχνικές ιστοσελίδες και σε ψηφιακά λογοτεχνικά περιοδικά.
ΚΕΙΜΕΝΟ Βασιλική Δραγούνη
ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ Βασιλική Δραγούνη
ΣΚΙΤΣΑ ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ. Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ. Εστάλει από Βασ. Δραγούνη
E-MAIL g.lymberatos@hotmail.com
ΣΧΟΛΙΑ: δεχόμαστε μικρά σχόλια για την κάθε περίπτωση ή και για όλες μαζί.
************
Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ συνεχίζεται.
Αυριο 3 Ιουνίου 11 π.μ. ώρα Αυστραλίας η συζήτηση θα συνεχιστεί με την λογοτέχνιδα : Μαρία Κολοβου Ρουμελιώτη. Την ίδια μέρα 7μ.μ. ώρα Αυστραλίας η συζήτηση θα συνεχιστεί με τον λογοτέχνη Χρήστο Δημούλα Η διαφορά ώρας Ελλάδας-Αυστραλίας είναι 7 ώρες.
ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΜΕΡΟΣ στην ΣΥΖΗΤΗΣΗ
*Έρμα Βασιλείου, *Χριστόφορος Τριάντης, *Γεράσιμος Λυμπεράτος, Σοφία Καθαρίου, Γ.Μπίμης, Βασιλική Δραγούνη, Ιωάννα Καρατζαφέρη, Χρήστος Δημούλας, Ανέστης Χριστίδης, Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη, Αδριανός Καζάς, Κοστούλα Ραζή Μουσμούτη, Πέτρος Σοφιανός.
