Η ΔΙΑΘΕΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 

Παντού υπάρχουν σκάλες και αίθουσες

καμπυλωτοί τοίχοι και παράθυρα

περίτεχνες σκιές και τυχαίες αντηχήσεις

που τρυπώνουν μέσα από παλιά μέρη

που φαίνεται να κατοικούνται - αν και είναι άδεια τώρα,

όλα τα παλιά παλάτια και τα κάστρα

και οι καθεδρικοί ναοί

κάποιοι σε χερσοτόπους, κάποιοι μες στα δάση.

Ακόμα και οι θάλασσες θυμούνται - κοντινές ή μακρινές, 

και όλοι οι παλιοί τουρίστες

με τους μύθους και τις ιστορίες τους.

Οι μουχλιασμένες κουρτίνες τους κρατούν ακόμα

και τα κελάρια τους φυλάνε ακόμα το κρασί.

Οι ιστορίες τους είναι θαμμένες μες στη λήθη

κι όμως, τα σκαλοπάτια τους ακόμα ανεβαίνουν

και οι τοίχοι εξακολουθούν να καμπυλώνονται

σε αναζητήσεις και σε παρακολουθήσεις.

Οι υγροί διάδρομοι εξαφανίζονται μες στα δωμάτια

και τα παράθυρα ανοίγουν προς τα μέσα - όχι στο φως,

αλλά στη μνήμη που επιμένει να κοιτάζει.

 

Βασιλική Δραγούνη