ΣΚΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΙΣΙΝΑ

 

Σκιές αναρτημένες στην πισίνα
χάνουν τη ρηχή τους λάμψη
κάτω απ’ τη χλεύη του πλήθους.

Προδομένες από το όραμά τους
ακόμη αναρωτιούνται

ποια η απόσταση ανάμεσα

στην επιβίωση ενός ανθρώπου
και στην επιβίωση του είδους.

 

Κι όταν οι σκιές υποταχθούν στο ξόρκι,
η μουσική γίνεται θρήνος
και βουβή πλημμύρα.

Κι ενώ όλοι μιλούν, η σιωπή βαθαίνει
κι έκτοτε μικραίνει

η απόσταση ανάμεσα

στην ύβρη και την έπαρση.

Και η νέμεση σφραγίζει
την κοινή τους μοίρα.

 

Βασιλική Δραγούνη