Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ

 

III. ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ

 

Το Εγχείρημα σηκώνει τα μάτια
προς εκείνους που ζητούν βεβαιότητες
επιστρέφοντας με περισσότερες ερωτήσεις
παρά απαντήσεις.

Το Εφήμερο φορά την αβεβαιότητα

σαν δεύτερο δέρμα
και μέσα της το άγνωστο

βρίσκει χώρο να αναπνεύσει.

Η Υπέρβαση γεννιέται εκεί

όπου τα όρια τελειώνουν.

Κρατά στα χέρια το καινούργιο,

το αδοκίμαστο,
τη σπίθα που δεν έχει ακόμη όνομα,

δημιουργώντας χώρο για το αδύνατο.

Το Λίκνο, τέλος, δεν είναι τόπος.
Είναι η ανάπαυση ανάμεσα σε δύο άλματα,
η σιωπή που ωριμάζει τον επόμενο παλμό,

η ανάσα που επιστρέφει
στην πρώτη της πηγή

...πριν η Γένεση ξαναβρεί τη Ρίζα
και η Υπέρβαση ανοίξει έναν ακόμη

άγνωστο ουρανό.

 

Βασιλική Δραγούνη