ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ

 

Σε μια φθίνουσα υδρόγειο,

κατάφορτη από συλλογικά δράματα

και αυτοσχέδιες τραγωδίες,

θυμήσου τα ανοιχτά στόματα

που ουρλιάζουν απ’ τον τρόμο,

τις γκροτέσκες μορφές

και τα πυρπολημένα άλογα,

ακριβώς όπως ο Πικάσο

θέλησε να απεικονίσει.

Ένα θαύμα της σύγχρονης τέχνης

και μια προειδοποίηση

καθώς προχωράς

στο αβέβαιο μέλλον:

Να αντιστέκεσαι,

να αντιστέκεσαι για πάντα.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Guernica” by Pablo Picasso, 1937

ΛΟΒΟΤΟΜΗ

 

Πραγματοποίησε

τη λοβοτομή σου

σταδιακά,

μία μέρα τη φορά.

 

Άφησε την ανησυχία να απομακρυνθεί

αργά και σταθερά,

γίνε λιγότερο ανήσυχος

μέρα τη μέρα.

 

Μην συμβουλεύεσαι ειδήσεις,

είναι γεμάτες προβλήματα

απ’ την αρχή ως το τέλος.

 

Είναι πολλά

που δεν χρειάζεται να ξέρεις

για να τα βγάλεις πέρα.

 

Κάνε μια βόλτα,

άκουσε

την αγαπημένη σου μουσική.

 

Ο κόσμος μπορεί να καταρρεύσει

από μόνος του,

χωρίς τη δική σου

στενή παρακολούθηση.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Lobotomy of the Imagination” by Josiah Hyder

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

 

Δεν μπορώ να αποφύγω

την τροχιά του εθισμού

που επιβραδύνει τον παλμό:

μια βόλτα στον ήλιο

προστατευμένη στη σκιά

ενός ονείρου,

ένα βέλος κατασκευασμένο

από αγνή επιθυμία,

μια απαλή καρδιά

ραντισμένη με σταγόνες

από δροσερό δηλητήριο

κι ένα σκοτάδι να ταιριάζει

στο δικό μου.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: digital painting by Simon Stalenhag

ΠΟΡΦΥΡΟΣ ΥΜΝΟΣ

 

Ο δισταγμός προειδοποιεί

και το θάρρος παραπαίει

για τον μοναχικό άγγελο

στο χείλος της αιωνιότητας

πάνω στο κάστρο του βουνού

όπου τα χερουβείμ κείτονται

σε βρώμικο νερό

ραντίζοντας τον πορφυρό ύμνο

του Παντοδύναμου

με πλεονάζουσα βροχή

των ημερών του Οκτώβρη.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

 

Οκτώβριος, βαριεστημένος και ξεθωριασμένος

πηγαίνει γρήγορα σε αργή λωρίδα:

φαρδιές λεωφόροι, φοίνικες,

κατεστραμμένα σιντριβάνια.

Περιστρεφόμενοι κώδικες Da Vinci,

μαγικά χαλιά, μπαλόνια,

πανό τσίρκου, διαφημιστικοί κλόουν,

μεταχειρισμένα εισιτήρια, στοίβες βιβλίων, θέατρα,

μία χρονική και χωρική συνέχεια.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΚΑΠΟΙΟ ΝΗΜΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

 

Οι ιστορίες ψιθυρίζουν μέσα στις δεκαετίες.

Θα σου πουν ένα παραμύθι τόσο αργά,

θα χρειαστούν ώρες

Το νόημά τους δεν θα επιτευχθεί ποτέ

θα πρέπει πάντα να είναι σε συνέχειες,

θα χρειαστούν μέρες

Μπορεί να είναι βαρετό

αλλά θα έχει κάποιο νήμα ενδιαφέροντος

Θα πιαστείς σε αυτό σαν σαπουνόπερα,

θα χρειαστούν χρόνια.

 

Βασιλική Δραγούνη

Η ΤΕΧΝΗ ΜΙΑΣ ΚΡΑΥΓΗΣ

 

Η τέχνη είναι μεγάλη και η ζωή μικρή,

αφελείς αθώοι σε αστικά σκηνικά

προειδοποιούν για το ορατό πεπρωμένο ενός κόσμου

που πνίγεται στις ιδιοτροπίες της καρδιάς.

Στέκονται μόνοι μέσα στις φωνές του ανέμου

με το τραγούδι τους να κρέμεται στο τέλος της συγχορδίας

σαν την βουβή κραυγή του Έντβαρντ Μουνκ

που αντηχεί απ’ τον καμβά.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Scream” by Pradip Sengupta

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΚΗΝΗ

 

Η χιονοστιβάδα των σπασμένων ονείρων;

Η χορωδία της νέας περιζήτητης υπόσχεσης;

Η τηλεπάθεια των πραγμάτων;

Το όραμα των ορτανσιών και των μικρών πίστεων;

Το τραμπολίνο του τσίρκου της ανθρωπότητας;

Ποιος είναι ο σκηνοθέτης της παράστασης

που γέμισε όλη τη σκηνή

κάνοντάς μας να ξεχάσουμε

από πού ερχόμασταν

και πού πηγαίναμε;

Κατάλαβε κανείς

τι είδους μαγικούς κρυστάλλους έριξε

για να προκαλέσει σε όλους αμνησία

και ξαφνική συσκότιση;

Η συσκότιση είναι ίσως προτιμότερη

από την αμνησία,

καταχράται το εδώ και το τώρα,

ενώ η αμνησία θάβει μνήμες

κάτω από μαξιλάρια

αφήνοντάς σε εδώ και τώρα,

ίσως για πάντα,

χωρίς καταφύγιο

χωρίς επιστροφή στο μέρος που ήσουν πριν

το κεφάλι σου αρχίσει να γυρίζει.

Η σκηνή δεν είναι ο σωτήρας σου.

Είναι μόνο εκεί για να προεξαγγείλλει

τη δική σου άμεση έκθεση μέχρις εσχάτων.

Να σε βλέπουν να υποφέρεις.

Να σε βλέπουν να πέφτεις.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ

 

Προσεχώς κοντά σας

ένα πεδίο μάχης.

Ο πόλεμος είναι κόλαση

σαν δείπνο χωρίς επιδόρπιο,

ραντεβού χωρίς φιλί,

δουλειά χωρίς μέλλον,

αστείο χωρίς νόημα,

ποίημα χωρίς συμπόνια,

εξίσωση χωρίς λύση.

Ο διάβολος πουλάει

χρησιμοποιημένες ψυχές

με υπερδιευρυμένη πίστωση.

Η μοναξιά μεγαλώνει συνεχώς

καθώς η γαλήνη

είναι πιο ακριβή απ' την αγάπη.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΕΜΦΥΤΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑ

 

Η Σελάνα εξηγεί:

ένα άνοιγμα στο κέντρο

κάθε ονειροπαγίδας

αφήνει τους εφιάλτες

να γλιστρήσουν στο σκοτάδι

και να πέσουν σε μαύρες τρύπες

όπως μέσα από μια πόρτα σήραγγας

ανθρακωρυχείου.

 

Μας θυμίζει

ότι τα πιο σημαντικά όνειρα

διατηρούνται καλύτερα σε λίκνο,

ότι κάθε ιστός είναι

πιο αληθινός, πιο αυθεντικός

στον εαυτό του και στη ζωή

αν έχει κάποιο έμφυτο

ελάττωμα.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

 

Το πρόβλημα είναι υπομονετικό

κρύβεται στις γωνίες,

σέρνεται μέσα απ’ τις σκιές

ύπουλα, χωρίς ήχο.

 

Ξεκινά σαν αδύναμος σπόρος

παρασυρμένος από πλάγιους ανέμους,

καλύπτοντας τον κήπο σου

με βρώμικα υφάλμυρα ζιζάνια.

 

Ή σαν μια απρόσεκτη σπίθα

που απλώνεται σε γόνιμο έδαφος

και μετατρέπεται σε φλόγες που φουντώνουν

κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης νύχτας.

 

Το πρόβλημα ξέρει πού μένεις.

Δεν μπορείς να κρυφτείς από αυτό.

Κερδίζει έδαφος, με μοριακή πορεία

μέσα από τις φλέβες σου.

 

Το πρόβλημα ξεκινάει σαν ψίθυρος

και μέρα με τη μέρα γίνεται πιο δυνατός.

Πιο δυνατός από τον καρδιακό παλμό,

γίνεται τύμπανο που χτυπάει.

 

Προσπαθώντας να διατηρήσεις τον έλεγχο

το πλησιάζεις με δική σου ευθύνη.

«Μαθαίνω πολλά από σένα», του λες.

«Ξέρω πολλά άχρηστα πράγματα», σου απαντάει.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΑΓΝΩΣΤΗ Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΕ

 

Η μοίρα σε έφερε ως εδώ 

άγνωστος λόφος και ουρανός,

ένα μόνο δέντρο μοιάζει οικείο.

Αδράνεια εντροπίας εν εξελίξει 

περιπλανήσεις διάθεσης

ανηφόρα, κατηφόρα σκοτεινή,

άγνωστη η ώρα του πότε.

Γλείφεις τους καθρέφτες της φθοράς

με ένα χαμόγελο εν παρόδω.

Βογγητό πόνων γέννησης που μεγαλώνουν

με τον θάνατο συνυφασμένο.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟ ΣΙΒΥΛΛΙΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ

 

Φορώντας ρούχα επώνυμων σχεδιαστών

και κομψά κοσμήματα

έρχεται ουρανοκατέβατη

ρίχνοντας χρυσό κισμέτ

οπουδήποτε καλεί η ιδιοτροπία.

Κάποιοι αναρωτιούνται αν τους επιφυλάσσει

ευλογία από την γέννησή τους

ή σκληρή δουλειά.

Με μυριάδες τρόπους

το σιβυλλικό χαμόγελο που στάζει μέλι

σκοτώνει τις ανοιχτές ερωτήσεις.

 

Βασιλική Δραγούνη

Η ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΑΚΤΗΣ

 

Μέσα από τις υφάλμυρες προσευχές των ψυχών

η μούσα της ακτής του αντικατοπτρισμού

εξαφανίζεται στην ψευδαίσθηση του νερού

κάτω από την ομίχλη της νύχτας.

Καθώς η γη απλώνεται από ορίζοντα σε ορίζοντα

ρίχνει την σιλουέτα της στο πιο νεφελώδες όνειρο,

στο γυάλινο μπουκάλι με ομίχλη γιασεμί

που ανθίζει τη νύχτα

ψιθυρίζοντας αρωματισμένα τίποτα

την δωδεκάτη ώρα.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

 

Περπάτησε πέρα απ’ τον ύπνο

σε έναν νέο κόσμο, στην άκρη του δάσους

φιλτραρισμένο από νυχτερινούς ιστούς αράχνης.

 

Ο παλιός δρόμος ερήμωσε και εγκαταλείφθηκε

διακλαδώθηκε σε μοναχικά μονοπάτια

και αναπόφευκτα κατέληξε σε αδιέξοδο.

 

Συστάδες δέντρων; όχι,

μόνο ένα στενό μονοπάτι

λεπτό σαν καλαμάκι, που χάνεται στο σκοτάδι

 

και μετά ένας θάλαμος με καθαρό ηλιακό φως

έξω από τη σκιά,

ένας χώρος όπου μπορούσε να αναπνεύσει ελεύθερα.

 

Αν ξυπνήσει, ξέρει ότι δεν θα ξαναβρεί

ποτέ αυτό το μέρος, το χωρίς κατευθυντήριες οδηγίες

το αιώνια πράσινο.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

 

«Περίεργο, πολύ περίεργο», 

αναφωνούσε κάθε τόσο η Άλις

καθώς έψαχνε στα απομεινάρια

της ζωής των άλλων

που διατίθενταν προς πώληση.

«Πολύ περίεργο», επανέλαβε

κρατώντας ψηλά μια αλατοπιπεριέρα-σετ

δύο πορσελάνινων μπάτλερ.

«Μοιάζουν με πραγματικούς χαρακτήρες,

θα τους ονομάσω Χάρι και Λόιντ

προς το παρόν».

 

Μάταια αναζητούσε έναν καθρέφτη

για να δει αν θα μπορούσε να περάσει ανάμεσα.

Είχε ακούσει ότι αυτό ήταν μερικές φορές

μια περίεργη πιθανότητα.

Ανάμεσα στα αντικείμενα,

σε μια μεγάλη γυαλιστερή τσάντα,

βρήκε ένα σετ τράπουλας

με μια τρομακτική Ντάμα Κούπα.

«Θα μπορούσα να γράψω μια καλή ιστορία για αυτήν»,

σκέφτηκε.

 

Βρήκε τους άδειους δίσκους των μπάτλερ

κάπως άκομψους.

Έτσι τους αφαίρεσε

και κρέμασε από ένα δαχτυλίδι στο λαιμό τους.

Ευχαριστημένη με την μεταμόρφωση

σκέφτηκε ότι ίσως είχε έρθει η ώρα

και για εκείνη.

 

Γδύθηκε και φόρεσε

ένα μικρό μαύρο φόρεμα

που βρήκε στην γυαλιστερή τσάντα.

Ζωγράφισε το πρόσωπό της

και κάλυψε τα ξανθά της μαλλιά

με μια κοντή μαύρη περούκα.

Κρίμα που δεν υπήρχε ένας καθρέφτης.

Μπορούσε μοναχά να φανταστεί

τον νέο της εαυτό.

Κανένας δεν θα έβλεπε ποτέ

αυτό που είχε δημιουργήσει.

Κανένας δεν θα ήξερε ποτέ.

Ή έτσι νόμιζε..

 

Βασιλική Δραγούνη

Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΗ

 

Έχει ασημένια νύχια.

Η διάθεσή της είναι κόκκινη.

Φοράει δανεικό φόρεμα

και στο κεφάλι της ισορροπεί

ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί.

Χορεύει μόνη της.

Εκείνος παρακολουθεί

τη μαγική της έκσταση

και γίνεται ο ποιητής της αύρας της.

Αυτή χαμογελά και ρίχνει

φανταστικό κρασί

στο υψωμένο ποτήρι του.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΓΟΡΙΚΗ ΟΠΤΑΣΙΑ

 

«Ευλογημένο παιδί»

είπε, κοιτάζοντας στον καθρέφτη

μία φαντασμαγορική οπτασία

με τον τρόπο που θα προσέγγιζε κανείς

αυτό το οποίο

είναι απροσπέλαστο,

σκόπιμα συγκαταβατικό

και μυστηριακό, από κάθε άποψη.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΕΚΛΟΓΙΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

 

Αγανακτισμένοι διαδηλωτές,

δρόμοι δυσαρέσκειας, vox populi,

μπαλόνια ελεύθερου λόγου, εισαγωγικά τσιχλόφουσκας.

Η νέα θρησκεία είναι ένας διαφορετικός ντεϊσμός,

εκλογίκευση και ηθικοποίηση

της σύγχρονης μεταβιομηχανικής σκλαβιάς

του εικοστού πρώτου αιώνα.

Στα πλαίσια των επιχειρησιακών στρατηγικών

βιώσιμης αστικής ανάπτυξης

ο αφανής ήρωας, σκύβοντας στη αγγαρεία του

δεν λαμβάνει υπόψη του τις φήμες της ημέρας.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Melancholy” by Edvard Munch, 1891

Η ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥ

 

Πριόνια, ηλεκτρική ενέργεια

και πολύχρωμοι σφιγκτήρες.

Απαρχαιωμένοι υπολογιστές με έρπητα ζωστήρα,

κατατονικοί κλώνοι

και ευγενικοί ηλικιωμένοι θεοί

με κατοικίδια μυθικά θηρία.

Η φωλιά του κούκου είναι ασφαλής σήμερα.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΑΟΡΑΤΕΣ ΠΟΛΕΙΣ

 

Οι πόλεις, όπως και τα όνειρα

είναι φτιαγμένες από επιθυμίες και φόβους

ακόμη κι αν το νήμα του λόγου τους είναι μυστικό,

οι κανόνες τους παράλογοι,

οι προοπτικές απατηλές

και όλα κρύβουν κάτι άλλο.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 

Ο ορίζοντας απλώνεται χωρίς γεγονότα

σε απανθρακωμένο σεληνιακό τοπίο.

Ένα σμήνος νεκρών πτηνών

πετάει από συνήθεια στον φωσφορούχο ουρανό

κατά τη διάρκεια μιας αμυντικής αεροπορικής επιδρομής.

Αυτή η υδρόγειος έζησε ολιστικά,

αν και δεν μπορεί ποτέ κανείς να ξέρει.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΦΤΙΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΠΕΤΡΑ

 

Πόσο λυπηρά κινείται

μια απόσταση φτιαγμένη από πέτρα.

Πόσες αγωνίες συναντώνται

στον καθρέφτη του χρόνου.

Ας μην κατηγορούμε τις μανίες που επινοούμε.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ, ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ

 

Τόσο κοντά και τόσο μακριά

το αύριο - άλλη μία υπόσχεση

που γίνεται συμβιβασμός,

έρχεται με τις δικές του εκπλήξεις.

Περιοδεύει το μυστήριο

σε μονοπάτια απροσπέλαστα

με στροφές και ανατροπές,

ακούσιες συνέπειες και προκαταλήψεις.

 

Βασιλική Δραγούνη

ΣΠΙΡΤΟ ΚΑΙ ΒΕΝΖΙΝΗ

 

Οι επιθυμίες κροταλίζουν

τις αθετημένες υποσχέσεις τους

μέσα στο βαρέλι των τύψεων.

Προσδοκούν τη βροχή για να ξεπλύνει

τις δικαιολογίες και τις αξιώσεις τους.

Ελπίζουν να μπορέσουν να ξεφύγουν

πριν τις ακολουθήσει ο όχλος

των ανεκπλήρωτων προσδοκιών

οπλισμένος με σπίρτο και βενζίνη.

 

Βασιλική Δραγούνη