Ο ΣΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
THE SEED OF PEACE
Incipit
Le lingue del
mondo
Di Dio sono le lingue
del mondo la voce,
della Terra le melodie.
Ascolta, o uomo, di Dio
la voce,
da qualunque latitudine
essa provenga,
da chiunque essa sia parlata,
correttamente o
sbagliata,
non lo dimenticare mai,
è di Dio il miracolo
che ascolterai.
Sparse, come in uno
sconfinato campo di grano,
le lingue del mondo
sono il frutto
di ciò che noi siamo,
del modo con cui ci
rapportiamo,
della società cui
apparteniamo.
Ma in un mondo
globalizzato,
si può chiedere al
Padre Nostro
una lingua che ci
accomuna:
la lingua del mondo
che sia espressione di
gioia
e non di oppressione,
che sia il frutto
dell’amore,
della passione degli
intellettuali
di tutto il mondo,
di coloro che saranno
in grado di trarre
dalla parola «PANE»
UN UNICO VERBO
il verbo di Dio.
O Dio, mio Dio, Padre
di tutti gli uomini,
Tu che ora ascolti la
mia preghiera,
fa che la Tua sola
lingua nasca
nel cuore degli uomini,
per accostarla alla
loro
e fare così del mondo
un vero tesoro.
A voi uomini
che come me,
agognate ad una lingua
comune,
abbiate pietà di voi
stessi,
calpestando il vostro
ego,
per lasciare spazio
alla lingua di Dio,
PADRE DI TUTTI GLI
UOMINI.
Essa è già tra noi,
è già dentro di noi,
ma è ancora
prigioniera.
Solo uno scatto
d’orgoglio
verso l’umanità intera,
ci libererà dalla
miseria
della traduzione in
una,
in mille, in milioni di
lingue
che seppur belle e
melodiose,
saranno per l’uomo
per sempre d’ostacolo
all’integrazione d’una
o più nazioni.
La NAZIONE DEL MONDO
sarà dell’uomo l’unica
vera libertà,
se presto una sola
lingua imparerà.
La lingua che mai
cancellerà
la propria che oggi
continua a morire,
oppressa in questo
mondo vile
che non è degli uomini,
ma d’una casta a noi
sconosciuta,
e che del mondo divora
le civiltà,
portandoci verso la
sterilità,
l’annientamento
sociale,
la cancellazione d’un
mondo
sì bello e
continuamente deturpato,
orrendamente sfigurato,
anche se i più l’hanno
sempre amato.
Giovanni
Campisi
*****
Οι γλώσσες του κόσμου
Του Θεού είναι οι γλώσσες, του κόσμου η φωνή,
της Γης οι μελωδίες.
Ω άνθρωπε, του Θεού τη φωνή άκου,
Απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχεται,
Απ’ οποιονδήποτε κι αν μιλιέται,
σωστά ή λαθεμένα,
μην το ξεχνάς ποτέ,
είναι του θεού το θαύμα που θα ακούσεις.
Διάσπαρτες, σαν σε απέραντο σιτοβολώνα,
οι γλώσσες του κόσμου αποτελούν τον καρπό
του εαυτού μας,
του τρόπου με τον οποίο συνδιαλεγόμαστε,
της κοινωνίας στην οποία ανήκουμε.
Όμως, σ’ έναν κόσμο παγκοσμιοποιημένο,
θα μπορούσε κανείς να ζητήσει απ ́τον Πατέρα Μας,
μία γλώσσα που θα μας ενώνει:
μία γλώσσα παγκόσμια,
που θα ‘ναι έκφραση χαράς
κι όχι καταπίεσης,
που θα ‘ναι φρούτο της αγάπης,
της αγάπης των ανθρώπων του πνεύματος,
όλου του κόσμου,
εκείνων που είναι σε θέση να εκμαιεύσουν
απ ́ τον όρο «ΨΩΜΙ»
ΕΝΑΝ ΚΟΙΝΟ ΛΟΓΟ,
το λόγο του Θεού.
Ω Θεέ, Θεέ μου, Πατέρα όλων των ανθρώπων,
Εσύ που αφουγκράζεσαι τώρα την προσευχή μου,
κάνε η δική Σου ξεχωριστή γλώσσα να γεννηθεί
στην καρδιά των ανθρώπων,
κάνοντάς την έτσι προσιτή,
μεταμορφώνοντας τον κόσμο
σ ́αληθινό θησαυρό.
Σ’ εσάς τους ανθρώπους [απευθύνομαι]
που, σαν κι εμένα, προσδοκάτε μία γλώσσα κοινή,
δείξτε έλεος στον εαυτό σας,
ποδοπατώντας το “εγώ” σας
και δώστε χώρο στο κήρυγμα του θεού,
ΠΑΤΕΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
Το κήρυγμά [του] βρίσκεται ήδη ανάμεσα μας,
βρίσκεται ήδη μέσα μας,
φυλακισμένο όμως.
Μόνον μια έκρηξη εγωισμού
ενάντια στην ανθρωπότητα,
μπορεί να μας απελευθερώσει απ’ τη μιζέρια
της μετάφρασης,
σε μία, σε χιλιάδες, σε εκατομμύρια γλώσσες
που, αν και όμορφες και μελωδικές,
θα στέκονται πάντα εμπόδιο απέναντι στον άνθρωπο,
που επιδιώκει την ενσωμάτωση ενός η περισσοτέρων εθνών.
Το ΕΘΝΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
θα ‘ναι για τον άνθρωπο ελευθερία μοναδική,
αν, σύντομα, μία γλώσσα μόνο καταφέρει να μάθει.
Μία γλώσσα που ποτέ δεν θα επισκιάσει
τη δική του, που σήμερα εξακολουθεί να πεθαίνει,
καταπιεσμένη μέσα σ’ έναν κόσμο δειλό,
που δεν ανήκει στους ανθρώπους,
αλλά σε μία κάστα, άγνωστη σε εμάς,
που κατασπαράζει τον πολιτισμό αυτού του κόσμου,
κατευθύνοντάς μας στη στειρότητα,
στην κοινωνική εξαφάνιση,
στο σβήσιμο ενός όμορφου κόσμου
που συνεχώς παραμορφώνεται,
φρικτά αλλοιωμένου,
τον οποίο, όμως, οι περισσότεροι αγάπησαν.
Giovanni
Campisi
*****
The World
Languages
The world languages are
God’s voice,
they are the Earth
melodies.
Listen, o man, God’s
voice,
from wherever latitude
it comes,
from whoever it has
spoken,
correctly or wrong,
you never forget,
it is God’s miracle
that you will listen.
Scattered, as in a boundless
field of wheat,
the world languages are
the fruit
of what we are,
of the way with which
we relate us,
of the society which we
belong.
But in a global world,
we can be asked to Our
Father
a language that unites
us:
the language of the
world
that is joyful
expression
but not oppression,
that is a love fruit,
with passion of all
intellectuals
from all over the
world,
from people who will be
able to get
from the word
"BREAD"
A VERB ONLY
God's word.
O God, my God, Father
of all men,
You that listen to my
prayer now,
do so that Your only
language start up
in men’s heart,
to approach it to
theirs
and so to do of the
world
a true treasure.
To the men
that, like I, crave a
common language,
have pity of
yourselves,
overriding on your ego,
to leave space to God’s
language,
FATHER OF ALL MEN.
It is already among us,
it is already inside
us,
but it is still
imprisoned.
Only a pride release
toward the whole
humanity,
it will free us from
the poverty
of the translation into
one,
thousand, million
languages
that even though
beautiful and melodious,
they will be for the
man
an obstacle for the
integration
of one or more nations
forever.
The NATION OF THE WORLD
will be for the man the
only true freedom,
if he soon an only
language will learn.
The language that will
ever cancel
the proper one that
today continuous die,
in this scurvy world
oppressed
that it is not for the
men,
but for a caste to us
stranger,
but from the world the
civilizations devour,
bringing us towards
sterility
social annihilation,
and a world
cancellation
a so beautiful world
continually defaced,
horribly disfigured,
even if the most people
have always loved it.
Giovanni
Campisi
