Η ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

 

Για να ανοίξεις το ρολόι-παζλ που δεν ανοίγει,

για να κατανοήσεις τη μηχανική του χρόνου

που έχει τη δική του διάσταση...

 

Ένα βιολοντσέλο παίζει μόνο του

σε ένα κλειστό δωμάτιο -  μία σοπράνο τραγουδάει,

περιτριγυρισμένη από τον σταματημένο χρόνο

ενός λευκού μετρονόμου.

 

Το να ανοίξεις ένα τέτοιο ρολόι είναι σαν να επιβάλεις

την δική σου περιέργεια στα κινούμενα γρανάζια

και στους δείκτες με τα βέλη, που περιστρέφονται ακούραστα...

 

Ένα βιολί φωνάζει σε ένα άλλο βιολί

στο λευκό δωμάτιο της ταραγμένης μουσικής.

Απαλά ξεσπούν το ένα στο άλλο.

 

Το να ανοίξεις το ρολόι είναι να επιτρέψεις στον εαυτό σου

μία μη κερδισμένη απάντηση - η πρόσοψη του ρολογιού

θα στοιχειώνει τις ερωτήσεις σου...

 

Το φως του ήλιου στο δωμάτιο

λάμπει πάνω στο χαλί μέχρι το λευκό πιάνο

όπου τα τεντωμένα χέρια αποχωρίζονται την τελευταία νότα

και μετά σωπαίνουν ήσυχα.

 

Βασιλική Δραγούνη