ΤΟ ΚΛΙΜΑΚΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

 

Αόρατες πληγές - παλιές και νέες - συσσωρεύονται σαν λάσπη

στην κοίτη του ποταμού του μυαλού.

Μερικές φορές ξεπλένονται από το ρεύμα της καθημερινότητας

σε μακρινές ακτές σαν χρονοδιαγράμματα,

μερικές φορές κολλούν σαν επίμονοι λεκέδες στα ρούχα.

Όταν εγκλωβίζονται στο λαβύρινθο της συνείδησης

κυριευμένες από βασανιστήρια και αγωνία

έχουν γεύση σαν μεταλλική χροιά απόγνωσης.

Σε στιγμές ερήμωσης, τρόμου και βασανισμού

ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια, απρόσκλητες,

άσχημα πρόσωπα που διεκδικούν την προσοχή,

θηράματα στην απειλούμενη λαβή των νυχιών,

ανειλικρινείς υποψίες φρονιμίτη,

ταλαιπωρίες με ξαφνικούς, περιστασιακούς πόνους.

Αιωρούνται στον αέρα τριγύρω, ανερμάτιστες.

Κάθε βέλος τσούζει από τύψεις, κακίες, πειρασμούς,

ειπωμένο-ανείπωτο κακό, πόνο, προδοσία, αμαρτίες -

ο κατάλογος ατελείωτος, εκβιάζει την ησυχία.

Η έξοδος από το πέρασμα της συναισθηματικής αγωνίας

είναι επίπονη

το κλιμακοστάσιο της επιστροφής μένει πάντα ανοιχτό.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: “Relativity”, a lithograph print by the Dutch artist M. C. Escher, first printed in December 1953