ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ

 

Η Άνοιξη προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο

με το ιδιωτικό της τζετ.

Αποβιβάστηκε, το φόρεμά της ήταν καταπράσινο,

πεταλούδες-τσιμπιδάκια στα μαλλιά,

ένα φουλάρι γεμάτο μέλισσες και χελιδόνια,

άνθη κερασιάς για σκουλαρίκια και βραχιόλια.

 

Δεν γνωρίζαμε ότι έφτασε,

ήμασταν πολύ απασχολημένοι

να ξεπαγώνουμε τα χέρια μας από το χθεσινό χιόνι.

Ο θάνατος μας επισκέφτηκε προσφάτως

για καφέ και κρουασάν

και υποσχέθηκε να μας ξαναδεί κάποτε ξανά.

 

Η Άνοιξη πέρασε από το παράθυρό μας

προσκαλώντας μας να την ακολουθήσουμε

έξω απ’ τον χειμώνα μας. Αρνηθήκαμε,

καθώς ο Χρόνος είχε κλέψει τη ζωντάνια απ’ το βήμα.

Δεν δέχτηκε το όχι ως απάντηση. Οι ζεστοί της άνεμοι φύσηξαν,

άνοιξαν την πόρτα του υπογείου μας.

 

Το τραγούδι των χελιδονιών

μας πήρε από το χέρι και μας έβγαλε στο φως

για να δούμε τα λουλούδια να ανθίζουν,

τους θάμνους από αγριοτριανταφυλλιές να μπουμπουκιάζουν.

Η ζωή ξύπνησε από την αδράνεια της

και υποδέχτηκε τη Βασίλισσα Άνοιξη.

 

Βασιλική Δραγούνη