ΣΤΟ ΣΥΝΟΡΟ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ

 

Κι όμως, τούτο το δώρο ζει:
όταν σφηνώνεσαι ανάμεσα  σε εγρήγορση και ύπνο

το σύμπαν μυστικά σου αποκαλύπτει,

μια μωβ πλοκή ουράνια άστρα απλώνει,
καλειδοσκόπια σχημάτων μες στο μαύρο.

Πιέζεις βλέφαρα ξανά με ανοιχτές παλάμες
ξαναγυρνάς σε αφηρημένα βάθη
λύνεις το κράτημα.. καθρέφτισμα, γαλήνη..

Μακάρι να ’ταν κάτι παραπάνω από μορφή και ύλη
το ίδιο σου το βλέμμα σε παρατηρεί

κι εκεί, στο σύνορο του ύπνου

παίρνει μορφή η Αλήθεια: μια ενότητα κρυφή

που μάταια αναζητούν από άκρη σ’ άκρη
προφήτες, ιερείς, φωνές μες στους αιώνες

και λαχταρά τόσο πολύ  να είμαστε ένα
να διαλυθεί το πέπλο που ζωές χωρίζει.

 

Βασιλική Δραγούνη