Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 

Βούτηξε βαθιά στην άβυσσο

για να εγκλωβιστεί από κάτω,

μέσα στα ερείπια κάποιας πόλης του Ατλαντικού

που ζούσε υποβρύχια για αιώνες.

Οι σαγηνευτικές φωνές τον καλούσαν από μακριά

παγιδευμένες σε ένα δίχτυ, κάπου ανάμεσα

σε επιπλέοντες υάκινθους

και φύκια:

 

«Νάρκισσε, Νάρκισσε,

έλα, θα σου δείξουμε τη μετά θάνατον ζωή

όπου τα σώματα αιωρούνται και κολυμπούν

ανεβαίνοντας στην επιφάνεια για να πάρουν αέρα,

όπως ακριβώς στο μύθο των γοργόνων.

Ένας κάτω κόσμος στην εμβέλειά σου

μόνο αν επιλέξεις να έρθεις

βουτώντας στα βαθιά

σαν βασιλιάς της θάλασσας».

 

Λέξεις που γοητεύουν το ανθεκτικό εγώ.

Μοίρα που διαλέγει εκείνες τις στιγμές

μεταξύ της αποχώρησης από την ακτή

και της εισόδου σε έναν θυελλώδη υδάτινο τάφο.

 

«Νάρκισσε, Νάρκισσε,

εδώ είναι ο τάφος σου,

η βεβηλωμένη νιότη σου,

ο μύθος που η ιστορία επαναλαμβάνει

σε μολυβένιους κύκλους.

Αφελή, αθώε νεαρέ,

εδώ είναι η προειδοποιητική σου ιστορία».

 

Βασιλική Δραγούνη