Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

 

Μέσα στο πιξελαρισμένο λιβάδι

και στις απέραντες θάλασσες της άμμου,

πάνω από ποτάμια λάβας και φλόγας,

ο ήρωας καθόταν εκεί, σε ένα ξεχαρβαλωμένο άρμα μάχης

κοιτάζοντας επίμονα τον ουρανό των pixel

με δάκρυα στο πλατύ, ζαρωμένο μέτωπό του.

 

«Φεύγω και δεν επιστρέφω ποτέ», είπε.

«Κι έλα να ακούσεις, αν το θες, τη θλιβερή μου ιστορία:

Η πριγκίπισσα και εγώ, ελπίζαμε να παντρευτούμε

κάποτε, στις μέρες της δόξας μου.

 

Ο δράκος όμως την απήγαγε

κι εγώ άρχισα να τρέχω μέσα από μια διαδρομή με εμπόδια

στα σκοτεινά κάστρα των υποτακτικών του στα ψηλά βουνά

για να πάρω πίσω τα οχυρά τους με τη βία.

 

Η πριγκίπισσά μου ήταν στο τελευταίο κάστρο που έκανα επιδρομή

όπου υπήρχαν άφθονα λάφυρα να μεταφέρω.

Το Βασίλειο θα με υποδεχόταν με παρέλαση

και ένα πλούσιο συμπόσιο για όλους.

 

Αλλά μετά από τόσα χρόνια, ο δράκος βρήκε τρόπους

να υπονομεύσει εμένα και την αναζήτησή μου.

Εγκατέλειψε την τακτική της λεηλασίας και της συντριβής

και δωροδόκησε τον κόσμο με σεντούκια γεμάτα θησαυρούς!

 

Η πριγκίπισσά μου τότε ερωτεύτηκε

τον κορυφαίο υποτακτικό του δράκου.

Το Βασίλειο παραδόθηκε άνευ όρων

και ο δράκος με εξόρισε από την επικράτειά του.

Δεν ήθελαν πλέον να σωθούν!

 

Κι έτσι, ήρθα στον πραγματικό κόσμο

αφού σφράγισα την πύλη

της χώρας του βιντεοπαιχνιδιού.

Ο κόσμος μου είναι ασφαλισμένος

από την τραγική μοίρα της γης του,

αλλά ανησυχώ για εσάς το ίδιο.

 

Γιατί το κακό έχει δωροδοκήσει όλους

με λαμπερά νέα gadgets σε αφθονία.

Παρέδωσαν τη βούλησή τους στο κενό.

Δεν θέλουν πλέον να σωθούν!»

 

Βασιλική Δραγούνη