ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΧΙΛΛΕΑ

 

Αποχαιρετισμός στον Αχιλλέα, του οποίου η δύναμη

βρισκόταν στην μακάρια άγνοια του ευάλωτου σημείου του

ωθώντας τον να διακινδυνεύσει τη ζωή του,

καθώς κάθε του βήμα ακολουθούσε

το νήμα που οι θεοί είχαν υφάνει, αμετάκλητο και φωτεινό

σαν αστραπή στον ουρανό της Τροίας.

 

Κείτεται πεσμένος σαν βουνό που

ένας σεισμός μετέτρεψε σε σκόνη,

καταρριφθείς από ένα όπλο θεϊκά κατευθυνόμενο

σε εκείνο το μοναδικό, απροστάτευτο, ανθρώπινο σημείο.

 

Η καρδιά χτυπά σαν βρυχηθμός

επελαυνόντων στρατευμάτων,

αν και η συγκίνηση της μάχης δεν ταυτίζεται με φόβο

αλλά με προσδοκία νίκης μέσα στη θύελλα της βίας.

 

Ο Αχιλλέας παρασύρεται από τη δύναμή του

κι από τη γνώση ότι η μητέρα του τον σφράγισε με αθανασία

βυθίζοντάς τον μέσα στο ισχυρό ποτάμι,

το ευλογημένο απ’ τους θεούς,

απ’ την κορυφή ως τα νύχια.

 

Ένας αποχαιρετισμός στον εθελοντικά θυσιασμένο στόχο...

Αν η θνητότητα τον απασχόλησε ποτέ,

την έκρυψε πίσω από την αστρική του πανοπλία.

Αν και η φαρέτρα ήταν γεμάτη,

η μοναδική απώλειά της προανήγγειλε

την κατακλείδα μίας επικής ζωής.

 

Βασιλική Δραγούνη

Artwork: Achille's Statue by Sir Richard Westmacott, Wellington Monument, Hyde Park